Καλεσμένος στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» ήταν σήμερα ο Τάκης Ζαχαράτος.
Ο καλλιτέχνης βρέθηκε καλεσμένος στην Κοινωνία Ώρα MEGA και μίλησε για το νέο μεγάλο επαγγελματικό του βήμα, την θεατρική παράσταση “Δεσποινίς Μαργαρίτα”, στην οποία πραγματοποιεί τον πρώτο θεατρικό μονόλογο της καριέρας του.
Η συγκίνηση για τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Τάκης Ζαχαράτος αναφέρθηκε στην προσωπική σχέση που είχε με τον Γιώργο Μαζωνάκη, η οποία, όπως περιέγραψε, είχε τις ρίζες της στην Πάτρα. Μιλώντας για τον τραγουδιστή, τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο με βαθιά ματιά, ιδιαίτερο ταλέντο και μοναχικό χαρακτήρα, ανακαλώντας στιγμές από τη μεταξύ τους σχέση.
«Δεν είμαι μόνο εγώ, είναι όλη η Ελλάδα που δεν είναι καλά μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. Είναι, είναι απίστευτο αυτό που έχει συμβεί. Είναι σαν ψέμα. Εγώ είμαι σε μια κατάσταση ιδιαίτερη γιατί τον γνώριζα το Γιώργο πάρα πολύ από την αρχή του. Απ’ την Πάτρα που ήρθε να κάνει τα πρώτα του βήματα. Τον κούρεψα. Γνωρίστηκαν οι οικογένειές μας, φάγαμε στα σπίτια. Γέλια. Γέλιο στα πατώματα. Και αυτός ήταν ο φίλος μου που μετά δουλέψαμε μαζί. Ο καθένας μετά πήρε την πορεία του και όλα αυτά. Τον έχω μελετήσει και μου έλεγε πάντα «Δεν το πιστεύω», μου λέει, «Πώς με κάνεις έτσι;». Είχε απίστευτο ταλέντο σαν ηθοποιός και σαν μίμος», είπε αρχικά.
«Είχε πολύ βάθος σαν άνθρωπος και με ματιά βαθιά, ουσιαστική και παρατηρούσε τους ανθρώπους και έκανε δηλαδή αυτό που έχει ένας καλός ηθοποιός. Αυτό είναι. Ένας καλός παρατηρητής. Όταν κάποιος έχει ενδιαφέρον σου δίνει κι εσένα τη, το υλικό για να, για να κάνεις, για να έχει ενδιαφέρον κι αυτό που κάνεις. Δηλαδή η ίδια η προσωπικότητα μεταφέρεται με έναν τρόπο και βγαίνει. Είχαμε να μιλήσουμε καιρό, αλλά ήξερα ότι πάντα υπήρχε μία, μια αγάπη και ένας θαυμασμός. Από τη μία δηλαδή είναι ο φίλος μου που «έφυγε», τα χρόνια στην Πάτρα, οι οικογένειες. Και από την άλλη κάτι που με συγκινεί πάρα πολύ είναι αισθάνομαι από την άλλη για το μύθο Μαζωνάκη που ήταν άλλο φίλος μου, άλλο αυτό όλο που είναι δύο πλευρές διαφορετικές. Δηλαδή νιώθω σαν να χάθηκε ο ήρωας μου. Συλλυπητήρια εννοείται στην οικογένεια που τους αγαπώ, αλλά θέλω να πω, να εκφράσω τα βαθιά μου συλλυπητήρια στην άλλη του οικογένεια, το κοινό αυτό το συγκλονιστικό, που πιστεύω ότι από εκεί που είναι θα χαίρεται πάρα πολύ γιατί ήθελε να χαρεί, ήθελε να απολαύσει αυτό που του συνέβαινε. Θεωρώ και θέλω να πω σε αυτό τον κόσμο ότι του έκανε το μεγαλύτερο δώρο να τους πω συγχαρητήρια για τον τρόπο που εκφράσανε την αγάπη τους και αγκαλιάσανε αυτόν τον άνθρωπο. Είναι πάρα πολύ συγκινητικό αυτό και θα ζει πάντα όσο τον αγαπάνε θα ζει και αυτός. Γιατί δε νομίζω ότι έφυγε ποτέ, ούτε πρόκειται να φύγει», συνέχισε.
Είναι μοναχικός ο δρόμος του καλλιτέχνη τελικά;
«Είναι. Απλά πιστεύω ότι όταν έχεις έναν τέτοιο κόσμο να σε λατρεύει και να σ’ αγαπάει και να, να σου δίνει το χέρι του και την αγκαλιά του είναι, είναι σπουδαίο, είναι, είναι τεράστιο, είναι ένα Oscar. Έκανα ένα σεμινάριο έτσι αυτογνωσίας και έλεγε ένα κύκλο και έλεγε πού είναι οι φίλοι, πού είναι οι διακοπές, πού είναι η δουλειά. Και εμένα ήταν όλο δουλειά. Δεν υπήρχε ούτε διακοπές, δεν υπήρχαν ούτε φίλοι. Λέω «Τάκη, κάτσε λίγο να γεμίσουμε κι αυτόν τον κουμπαρά και τους φίλους μας. Επειδή μ’ αρέσει πάρα πολύ η δουλειά που κάνω, έχω απομυθοποιήσει πάρα πολύ το κομμάτι celebrity επώνυμος. Δηλαδή μου φαίνεται γελοίο και αστείο. Αν έχεις κάτι να το δώσεις στον κόσμο και να υπάρχει αυτή η ανταλλαγή. Το να είσαι διάσημος για μένα είναι μια μπούρδα. Δηλαδή δεν λέει κάτι αν μείνεις μόνο σε αυτό. Έκανα διακοπές με αγαπημένους ανθρώπους. Μαγείρεψα, ξεκουράστηκα, διάβασα με τη Δεσποινίδα Μαργαρίτα», τόνισε.
“Δεσποινίς Μαργαρίτα”: Ο πρώτος θεατρικός μονόλογος
Το νέο κεφάλαιο στην καριέρα του Τάκη Ζαχαράτου έχει θεατρικό χαρακτήρα. Ο καλλιτέχνης πρωταγωνιστεί στη “Δεσποινίς Μαργαρίτα”, πραγματοποιώντας για πρώτη φορά στην πορεία του έναν θεατρικό μονόλογο.
Πρόκειται για το εμβληματικό κωμικοτραγικό έργο του Ρομπέρτο Αλτάιδε, σε μετάφραση του Κώστα Ταχτσή και σκηνοθεσία του Βασίλη Μυριανθόπουλου.
Τη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ενώ τους στίχους ο Γιάννης Ξανθούλης.
Όπως υπογράμμισε, «Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που τολμώ να κάνω μονόλογο. Να τη εδώ ετοιμάζεται η Δεσποινίς Μαργαρίτα. Είναι ένα εμβληματικό έργο του Ρομπέρτο Αλτάιδε, ενός Βραζιλιάνου συγκλονιστικού θεατρικού συγγραφέα που τον διώχνουν από όλα τα σχολεία, από τη δραματική, από το σχολείο, από την Καλλιτεχνών. Δεν μπορούσε με τίποτα να αντέξει την εξουσία πάνω του. Έγραψε λοιπόν αυτό το μονόλογο που είναι μια δασκάλα, η Δεσποινίς Μαργαρίτα, που κάνει μάθημα στα παιδάκια της έκτης δημοτικού. Και αυτό το μάθημα είναι ένα σκληρό μάθημα κωμικοτραγικό. Είναι μια κωμικοτραγική ηρωίδα, εντελώς αλμοδοβαρική που λέει πολλές αλήθειες για τη ζωή. Δηλαδή εγώ όταν διάβαζα αυτό το κείμενο που έχει και πάρα πολλή ουσία και αλήθεια και γέλιο και πίκρα και χαρά, όπως είναι η ζωή άλλωστε. Δηλαδή έχει όλο αυτό το συναισθηματικό εύρος, μαγεύτηκα. Η μετάφραση είναι του Κώστα Ταχτσή, η σκηνοθεσία του Βασίλη Μυριανθόπουλου, η σκηνογραφία του Γιάννη Μουρίκη, οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα. Για τη μουσική έχω τη μεγάλη τιμή να έχουμε τον Δημήτρη Παπαδημητρίου για να μας κάνει τη μουσική, τον Γιάννη τον Ξανθούλη το σπουδαίο να μας γράψει τους στίχους για το τραγούδι της Μαργαρίτας. Βοηθός σκηνοθέτη είναι η Έλενα Γεροδήμου, που την αγαπώ πολύ, η Μαργαρίτα, η Μαργαρίτα Δρούτσα είναι στις δημόσιες σχέσεις».
«Είναι σπουδαία και είναι συγκλονιστικό ότι αυτό το έργο μιλάει για την τεχνολογία. Γράφτηκε το ’71 νομίζω. Πρώτα είχε ερμηνευτεί από τη θεά Έλλη Λαμπέτη μοναδικά και ανεπανάληπτα. Και είναι συγκλονιστικό γιατί αυτό το έργο μιλάει για όλα αυτά που συμβαίνουν τώρα. Έχεις ξεχάσει τον εαυτό σου και λες πρέπει να γίνω έτσι. Πας στο σχολείο, σου λένε θα γίνεις έτσι. Πας στη δουλειά, σου λέει θα γίνεις έτσι. Και μιλάει αυτό το έργο για το πώς εσύ δεν έχεις δική σου συνείδηση, ότι ακολουθείς εντολές κι εσύ πού είσαι; Υπάρχεις; Είναι σαν να μην υπάρχεις. Ακριβώς κι επειδή το δένω με το προηγούμενο ότι καμιά φορά σε παίρνει η μπάλα μέσα από ένα ρόλο, μέσα από μια ιδιότητα και ξεχνάς τον εαυτό σου», συμπλήρωσε ο Τάκης Ζαχαράτος μεταξύ άλλων.
