Δύο σημαντικές αλλαγές στο πλαίσιο διαχείρισης των οφειλών και προστασίας των δανειοληπτών προωθούνται στον εξωδικαστικό μηχανισμό.
Η πρώτη αφορά την καθιέρωση σταθερού επιτοκίου 3% για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης, ενώ η δεύτερη προβλέπει δεκαπλασιασμό του ανώτατου προστίμου για τους servicers, από τις 500.000 ευρώ στα 5 εκατομμύρια ευρώ.
Το σταθερό επιτόκιο 3% αφορά ευάλωτους οφειλέτες που διαθέτουν τη σχετική βεβαίωση, αλλά και επιλέξιμους οφειλέτες που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια.
Στη ρύθμιση εντάσσεται και η μεσαία τάξη, ενώ το ίδιο επιτόκιο θα ισχύει είτε υπάρχουν εμπράγματες εξασφαλίσεις είτε όχι.
Σημαντική είναι και η αύξηση των προστίμων για τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. Το ανώτατο πρόστιμο δεκαπλασιάζεται και φτάνει τα 5 εκατομμύρια ευρώ, σε περιπτώσεις παραβίασης των δικαιωμάτων των δανειοληπτών, πλημμελούς διαχείρισης παραπόνων, αλλά και παραβάσεων που αφορούν την προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Αποσύρθηκε η διάταξη υπέρ funds και servicers
Παράλληλα, αποσύρθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2026, μετά τις έντονες αντιδράσεις, η διάταξη του λεγόμενου “άρθρου 23”, η οποία αφορούσε δανειολήπτες που είχαν προχωρήσει σε διμερείς ρυθμίσεις με funds και servicers.
Η συγκεκριμένη διάταξη προέβλεπε ότι σε περίπτωση απώλειας περισσότερων από τριών δόσεων, ο οφειλέτης θα έχανε τη ρύθμιση.
Οι συνέπειες θα ήταν ιδιαίτερα σοβαρές, καθώς προβλεπόταν επαναφορά της αρχικής οφειλής, μαζί με τους τόκους, δυνατότητα κατασχέσεων χωρίς να απαιτείται νέα δικαστική απόφαση, αλλά και αντίστοιχες συνέπειες για εγγυητές και συνοφειλέτες.
Η πρόβλεψη είχε προκαλέσει αντιδράσεις από δικηγορικούς συλλόγους, με αποτέλεσμα τελικά να αποσυρθεί.
