Από τις γειτονιές της Νίκαιας μέχρι τις μεγάλες πίστες, ο Γιώργος Μαζωνάκης κατάφερε να χτίσει μια ξεχωριστή διαδρομή γεμάτη επιτυχίες. Η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του σόκαρε τον καλλιτεχνικό κόσμο και συγκλόνισε όλους όσοι τον γνώρισαν και τον αγάπησαν ως καλλιτέχνη και κυρίως ως άνθρωπο.
Ο Μαζωνάκης ήταν ό, τι ακριβώς και ο Γιώργος από την Νίκαια. Αυθεντικός, Αντισυμβατικός ανατρεπτικός, θαρραλέος, διαφορετικός και τολμηρός. Ποτέ ψεύτικος.
Έζησε σαν γνήσιος λαϊκός ροκ σταρ, βαδίζοντας συχνά σε τεντωμένο σκοινί. Δεν έχασε όμως ποτέ την ευαισθησία και την ειλικρίνειά του απέναντι στο κοινό. Και μέσα στη διαδρομή έγινε για τους θαυμαστές του απλά ο «Μαζώ».
Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο
Ο αιφνίδιος θάνατος του σόκαρε τους συναδέλφους του από κάθε μουσικό μετερίζι
«Ένα ‘’παιδί της νύχτας’’, καλό κι ευγενικό, που πάλεψε από πολύ μικρός να βρει το δρόμο του. Ένα λαϊκό παιδί από την Νίκαια, από τη γειτονιά μας, φιλότιμο κι ευαίσθητο, που κέρδισε την αγάπη του κόσμου. Στο καλό, αγόρι μου!», είπε ο Γιώργος Νταλάρας.
Η «σπάνια σύνδεση» ανάμεσα στον Φοίβο Δεληβοριά και τον Γιώργο Μαζωνάκη αποτελεί ένα από τα πιο ανατρεπτικά κεφάλαια της μουσικής σκηνής. Οι δυο καλλιτέχνες κατάφεραν να «γκρεμίσουν » τα λεγόμενα «τείχη» ανάμεσα στο έντεχνο και το λαϊκό τραγούδι.
«Μου έφυγε η γη κάτω απ’ τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να σκεφτώ πως όσες φορές δουλέψαμε ή βρεθήκαμε παρέα, δεν υπήρχε καθόλου γη από κάτω μας».
«Μια δυνατή φωνή να είστε σίγουροι ότι μας ακούει. Ένας άνθρωπος με Α κεφάλαιο, ήταν φιλάνθρωπος πολύ είχε μάθει και ήθελα να δίνει αγάπη», είπε η Έλλη Κοκκίνου.
«Ο Γιώργος ήταν ένας πολύ σπουδαίος καλλιτέχνης, ήταν star και αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα μεγάλο κενό», είπε η Μελίνα Ασλανίδου.
Το αγόρι από τη Νίκαια του Πειραιά με καταγωγή από τη Σητεία δεν ξέχασε ποτέ τη φτωχή καταγωγή του όσο ψηλά και αν έφτασε.
Αθόρυβα και συστηματικά βοηθούσε οικονομικά ανθρώπους που είχαν ανάγκη, δίχως να διαφημίζει τις πράξεις του.
«Του έστειλε μια κυρία από τα Γιάννενα ότι θα ήθελε να επικοινωνήσουν για ένα αναπηρικό αμαξίδιο. Μας είπε εάν είναι αλήθεια στείλε μου να κάνω το transfer», είπε συνεργάτης του.
Μαγείρευε για τους άστεγους, πήγε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, τραγούδησε για τις κρατούμενες και πέρασε χρόνο μαζί τους.
Από τις πίστες στο Δρομοκαΐτειο
Από τον Σεπτέμβριο του 22’ και το ζεϊμπέκικο της μητέρας του σε συναυλία στο Κατράκειο άλλαξαν πολλά.
Παραμονές Δεκαπενταύγουστου του 25’ ο Μαζωνάκης εισήχθη για ακούσια νοσηλεία στο «Δρομοκαΐτειο», ύστερα από εισαγγελική παραγγελία που ζητήθηκε από το οικογενειακό του περιβάλλον.
Έξι ήμερες νοσηλεύτηκε στο ψυχιατρικό ίδρυμα.
Ο τελευταίος χρόνος ήταν δύσκολος. Ο Μαζωνάκης σχεδίαζε να ανέβει στη σκηνή της Τεχνόπολις για τη μεγάλη συναυλία που ετοίμαζε «33 χρόνια από το Α έως το Ω» . Δεν πρόλαβε. Πλέον ανήκει στην αιωνιότητα.
