Το «παιδί της νύχτας», δεν είναι πια εδώ, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στο σύγχρονο λαϊκό τραγούδι. Μια ζωή γεμάτη μουσική.
Γεννημένος στις 4 Μαρτίου του 1972, ο Γιώργος Μαζωνάκης μεγάλωσε στη Νίκαια, έχοντας από μικρός ακούσματα από τους μεγάλους του λαϊκού τραγουδιού, αλλά και επιρροές από τη διεθνή ροκ μουσική.
Μόλις στα 15 του χρόνια αποφασίζει πως θέλει να γίνει επαγγελματίας τραγουδιστής. Η πρώτη του εμφάνιση σε νυχτερινό κέντρο γίνεται στην Πάτρα. Είναι καλοκαίρι του 1992 όταν άνθρωποι της PolyGram τον ανακαλύπτουν και ανοίγει μπροστά του ο δρόμος για τη δισκογραφία.
Έναν χρόνο αργότερα κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο «Μεσάνυχτα και κάτι». Και η πορεία μόλις έχει ξεκινήσει.
Το 1997 έρχεται το «Παιδί της νύχτας». Ένας τίτλος που θα τον ακολουθήσει για χρόνια και θα γίνει σχεδόν συνώνυμος με την καλλιτεχνική του ταυτότητα. Ο Μαζωνάκης δεν θέλει απλώς να τραγουδά. Θέλει να πειραματίζεται.
Η συνεργασία του με τους Going Through και τον Νίκο Βουρλιώτη στο «Θέλω να γυρίσω» γίνεται σημείο αναφοράς. Δύο διαφορετικές μουσικές κουλτούρες βρίσκονται στην ίδια σκηνή. Ήταν η πρώτη φορά στην Ελλάδα που ένας καθαρόαιμος λαϊκός καλλιτέχνης συνεργάστηκε με ένα rap συγκρότημα, αποδεικνύοντας πως, για εκείνον, τα όρια των μουσικών ειδών υπάρχουν για να ξεπερνιούνται.
«Τρομερό σοκ αυτό, ήταν ένας άνθρωπος που είχε την ταυτότητα του στην ελληνική μουσική πολύ ξεχωριστός καλλιτέχνης ερχόταν και ήταν από τους λίγους που έβγαινε στα μαγαζιά που ήμασταν εμείς και έρχονται και μας έβλεπε», ανέφερε ο Χρήστος Χολίδης.
Η μεγάλη καριέρα του Γιώργου Μαζωνάκη
Στη δεκαετία του 2000, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν είναι πλέον μόνο τραγουδιστής. Είναι εικόνα και στιλ. Γίνεται fashion icon. Φούστες, εκκεντρικά κοστούμια, ακόμη και ράσα. Ο Μαζωνάκης αρνείται να χωρέσει στην εικόνα του παραδοσιακού λαϊκού τραγουδιστή.
Μαζί με τον σκηνοθέτη και χορογράφο Κωνσταντίνο Ρήγο επιχειρεί να αλλάξει ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο το κοινό διασκεδάζει στα νυχτερινά κέντρα. Τα τραπέζια δίνουν τη θέση τους στους καναπέδες και η πίστα αποκτά περισσότερο θεατρικό χαρακτήρα
«Gucci φόρεμα», «Ζηλεύω» και δεκάδες ακόμη επιτυχίες γίνονται τραγούδια μιας ολόκληρης εποχής. Τραγούδια που ακούγονται ξανά και ξανά και σφραγίζουν τη δική του εκδοχή του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού.
Η προσωπική του ζωή βρέθηκε τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο μιας έντονης οικογενειακής κρίσης. Η ρήξη με μέλη της οικογένειάς του πήρε δημόσιες διαστάσεις με τη νοσηλεία του στο Δρομοκαΐτειο μετά από εισαγγελική εντολή για ακούσια νοσηλεία.
Κι όμως, πάνω στη σκηνή παρέμενε πάντα ο ίδιος. Εκρηκτικός. Απρόβλεπτος. Ιδιαίτερος. Ένας καλλιτέχνης που δεν φοβήθηκε ποτέ να διαφοροποιηθεί.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης αφήνει πίσω του μια μεγάλη δισκογραφική παρακαταθήκη, δεκάδες επιτυχίες και μια καλλιτεχνική διαδρομή που ξεχώρισε για την τόλμη και την αντισυμβατικότητά της. Από τις γειτονιές της Νίκαιας μέχρι τις μεγαλύτερες πίστες της χώρας, ήταν ο άνθρωπος που έκανε τη διαφορετικότητα «σήμα κατατεθέν» του.
