Η ναυτιλία σε έναν κόσμο αναταράξεων βρέθηκε στο επίκεντρο του 30ού ετήσιου συνεδρίου του Economist στο Λαγονήσι.
Επίσημη πρόταση προς την αμερικανική διοίκηση για την επιβολή τέλους διέλευσης στα Στενά του Ορμούζ κατέθεσε ο Ευάγγελος Μαρινάκης, βάζοντας στο τραπέζι μια λύση για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα, την ασφάλεια των πληρωμάτων και την προστασία της παγκόσμιας οικονομίας.
«Η πρόταση αυτή είχε αναφερθεί στα Ποσειδώνια, όμως πλέον έχει σταλεί επισήμως στην αμερικανική διοίκηση. Και πιστεύω ότι είναι το σωστό να γίνει».
Όπως εξήγησε, οι ναυτιλιακές εταιρείες επιβαρύνονται με υπέρογκα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, ακόμη και όταν δεν υπάρχει άμεση εμπόλεμη κατάσταση.
«Σήμερα τα πλοία πληρώνουν ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, επειδή δραστηριοποιούνται σε περιοχές έντασης. Το κόστος μπορεί να φτάσει το 1, τα 2 ή και τα 3 εκατομμύρια δολάρια».
Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα τέλος διέλευσης θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μηχανισμός σταθερότητας.
«Τα έσοδα από αυτό το τέλος θα μπορούσαν να κατανεμηθούν μεταξύ όλων των χωρών του αραβικού κόσμου που έχουν πληγεί κι έχουν υποστεί ζημιές από τον πόλεμο του Ιράν αλλά και στις ΗΠΑ λόγω των τεράστιων δαπανών που έχουν κάνει για τις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή», τόνισε.
Ο κ. Μαρινάκης συνέδεσε άμεσα την ασφάλεια στη θάλασσα με την ενεργειακή ασφάλεια, επισημαίνοντας ότι οι κρίσιμες θαλάσσιες οδοί πρέπει να παραμείνουν ανοιχτές.
«Η ναυτιλία πρέπει να είναι εκεί. Να διασφαλίζει ότι τα πληρώματα είναι ασφαλή, και ότι τα φορτία φτάνουν εκεί όπου χρειάζονται, ειδικά σε περιόδους κρίσης».
«Πηγαίνουμε από την παγκοσμιοποίηση στον μερκαντιλισμό»
Στο ίδιο πάνελ, η Αγγελική Φράγκου, CEO of Navios Maritime Partners, έδωσε τη μεγάλη εικόνα για το πώς αλλάζει το παγκόσμιο εμπόριο.
«Περνάμε από την παγκοσμιοποίηση και την αποδοτικότητα σε έναν παλαιού τύπου μερκαντιλισμό», σημείωσε.
Η κ. Φράγκου στάθηκε και στην ενέργεια, υπογραμμίζοντας ότι αποτελεί πλέον τον κρίσιμο παράγοντα για την παγκόσμια οικονομία.
«Τα Στενά του Ορμούζ διαχειρίζονται περίπου το 20% των παγκόσμιων ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Βασικά θα χρειαστεί μεγαλύτερη διαφοροποίηση. Βραχυπρόθεσμα θα δούμε περισσότερους αγωγούς και περισσότερες αποθήκες».
Κλείνοντας, ο Ευάγγελος Μαρινάκης τόνισε ότι οι διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου, της ενέργειας και των εμπορευμάτων προκαλούν ήδη ζημιά στις οικονομίες.
«Μπορεί οι αγορές να λειτουργούν ακόμη καλά. Βλέπουμε ότι και η αμερικανική οικονομία να πηγαίνει καλά. Το ερώτημα όμως είναι: για πόσο ακόμη;».
Σε έναν κόσμο γεμάτο κρίσεις, η ναυτιλία δεν μεταφέρει απλώς φορτία. Κρατά ανοιχτές τις ροές της ενέργειας, του εμπορίου και της παγκόσμιας οικονομίας.
