Ο 21χρονος Αλέξανδρος Κετίκογλου, κελευστής του Πολεμικού Ναυτικού με καταγωγή από την Πρέβεζα, έχασε τη ζωή του στις 29 Νοεμβρίου 2024, κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης στην πισίνα της Σχολής Υποβρυχίων Καταστροφών (ΣΥΚ), στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά.
Αυτό που αρχικά παρουσιάστηκε στην οικογένειά του ως αιφνίδιο καρδιακό επεισόδιο, εξελίχθηκε σε μια υπόθεση με σοβαρές καταγγελίες για τις συνθήκες της στρατιωτικής εκπαίδευσης.
Οι γονείς υποστηρίζουν ότι ο γιος τους υπέστη ένα ιδιαίτερα σκληρό, ατομικό καψόνι από εκπαιδευτή, ενώ βρισκόταν ήδη σε κατάσταση εξάντλησης.
Σχεδόν δύο χρόνια μετά, η υπόθεση παίρνει τον δρόμο της στρατιωτικής Δικαιοσύνης, με κατηγορουμένους να παραπέμπονται για πράξεις που σχετίζονται με τον θάνατό του και την παραβίαση στρατιωτικών εντολών.
Η οικογένεια, ωστόσο, επιμένει πως πρόκειται για ανθρωποκτονία από πρόθεση και ζητά την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου.
«Όταν έφτασα, διαπίστωσα ότι το παιδί μου δεν ήταν πια στη ζωή»
Το «Τούνελ» βρέθηκε στο σημείο της τραγωδίας, στον Σκαραμαγκά, μαζί με τον πατέρα του Αλέξανδρου, ο οποίος περιέγραψε τη διαδρομή του γιου του μέχρι την επίλεκτη μονάδα των ΟΥΚ, αλλά και τις δραματικές στιγμές που ακολούθησαν.
«Δύο χρόνια πριν έγινε μια δολοφονία. Υπάρχουν έγκριτοι επιστήμονες πίσω από αυτό που λέω. Ο Αλέξανδρος υπηρετούσε εδώ στα ΟΥΚ, σε μια ιδιαίτερα σκληρή σχολή. Από την ηλικία των 16 ετών είχε αρχίσει να ασχολείται συστηματικά με τον αθλητισμό και κυρίως με την κολύμβηση, προκειμένου να καταφέρει να εισαχθεί σε στρατιωτική σχολή και στη συνέχεια να ακολουθήσει το σχολείο των Καταδρομέων.
»Πέρασε με την πρώτη προσπάθεια στις Πανελλαδικές, στην πρώτη του επιλογή, τη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ). Για να το πετύχει, έπρεπε, εκτός από τις γραπτές εξετάσεις, να ανταποκριθεί και σε ψυχομετρικές δοκιμασίες, καθώς και σε αθλητικές εξετάσεις. Μόλις αποφοίτησε, δήλωσε συμμετοχή για τα ΟΥΚ. Για να καταφέρει να ενταχθεί εκεί, έπρεπε να περάσει ακόμη πιο εξειδικευμένες δοκιμασίες, με ιδιαίτερα υψηλές απαιτήσεις, που δεν είναι για όλους. Εκείνος, όμως, κατάφερε να ανταποκριθεί χωρίς δυσκολία», περιγράφει ο πατέρας του, Θεόφιλος Κετίκογλου.
Όπως προσθέτει, ο γιος του δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα υγείας, ήταν ευχαριστημένος με την πορεία του και είχε αποφοιτήσει από τη ΣΜΥΝ σε υψηλή θέση στην κατάταξη. Το μόνο που επιθυμούσε ήταν να ολοκληρώσει τη φοίτησή του και να ενταχθεί στα ΟΥΚ.
«Στόχος του ήταν να φορέσει την πουλάδα των ΟΥΚ. Είναι η ανώτερη σχολή που έχει ο ελληνικός στρατός. Το όνειρό του εκπληρωνόταν, μέχρι τις 29 Νοεμβρίου του 2024, όταν χάσαμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Εγώ βρισκόμουν στην Πρέβεζα και έμαθα τα νέα από τη σύζυγό μου, αφού την είχαν ενημερώσει από τον στρατό ότι ο Αλέξανδρος είχε υποστεί ένα σοβαρό ατύχημα. Με πήρε τηλέφωνο όταν είχα ήδη περάσει το Ρίο και μου είπε να κινηθώ όσο πιο γρήγορα μπορούσα, για να προλάβω να τον δω. Εκείνη τον είχε ήδη δει, αλλά δεν ήθελε να με πανικοβάλει. Όταν έφτασα, διαπίστωσα ότι το παιδί μου δεν ήταν πια στη ζωή», καταλήγει συγκλονισμένος.