Μία ημέρα πριν από την έναρξη της κρίσιμης δίκης σε δεύτερο βαθμό για την υπόθεση της τότε 12χρονης από τον Κολωνό, ο μεγαλύτερος αδελφός της μιλά στις «Εξελίξεις Τώρα».
Με το πρόσωπό του στραμμένο μακριά από την κάμερα, αναφέρεται σε όσα σημάδεψαν τη ζωή του, την οικογένειά του και έναν αγώνα που, τέσσερα χρόνια μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, συνεχίζεται.
«Μόλις μπήκα στα 18, την ημέρα των γενεθλίων μου, ξεκίνησε ο εφιάλτης μου και δεν έζησα ποτέ από τότε αυτά που έπρεπε να ζήσω. Μπήκα σε μια συνθήκη να πολεμήσω χωρίς να νιώσω φόβο ή ότι μπορεί να θέτω τη ζωή μου σε κίνδυνο».
O ίδιος μένει με τη μητέρα του, την αθωότητα της οποίας υπερασπίζεται μέχρι τέλους.
«Η μητέρα μου είναι αθώα. Δεν γνώριζε απολύτως τίποτα από την αρχή της υπόθεσης. Όπως έχει πει και η αδελφή μου, ανέφερε και σε κάθε κατάθεσή της ότι η μητέρα μου δεν εμπλέκεται μέσα στο κύκλωμα. Αφήστε τη μητέρα μου ελεύθερη έξω και ότι η μητέρα μου δεν γνώριζε απολύτως τίποτα. Όταν πήγαμε μαζί με τη μητέρα μου στο αστυνομικό τμήμα να καταγγείλουμε το περιστατικό, ήμουν εκεί πέρα μπροστά. Τα είπε όλα. Δεν έτυχε να κρύψει τίποτα και αν η μητέρα μου ήταν ένοχη κιόλας, δεν θα έφτανε καν στο σημείο να πάει τρεις φορές στο τμήμα να καταγγείλει».
«Έλεγαν ότι η αδερφή μου ήταν χειρότερη από πόρνη»
Ο αδελφός της μιλά για τις πιο δύσκολες στιγμές που κλήθηκε να αντιμετωπίσει εκείνη την περίοδο.
«Από τα πιο δύσκολα πράγματα που έζησα τα τελευταία έξι χρόνια είναι όταν ήμουν μάρτυρας μέσα στο δικαστήριο και οι δικηγόροι υπεράσπισης των κατηγορούμενων με ρωτήσανε αν φορούσε σουτιέν ή στρινγκ η δωδεκάχρονη αδελφή μου και έλεγαν ότι ήταν χειρότερη και από πόρνη. Μια άλλη δύσκολη στιγμή ήταν όταν επισκεπτόμουν τη μητέρα μου μέσα στις φυλακές, πίσω από ένα τζάμι, με μια καρέκλα και ένα τηλέφωνο, όπου και εγώ αισθανόμουν φυλακισμένος εκείνη τη στιγμή».
Ενώ όταν το ρωτάμε τι θα σήμαινε να αποδοθεί δικαιοσύνη για εκείνον η απάντησή του είναι ξεκάθαρη.
«Στο Εφετείο θα ήθελα να αποδοθεί και πάλι η αθωότητα της μητέρας μου. Θέλω να δω τους ενόχους, αυτούς που είναι μέσα στη φυλακή, αλλά και τους άλλους καταδικασμένους που βρίσκονται έξω στα σπίτια τους με τις οικογένειές τους, χωρίς περιοριστικά μέτρα μέσα στη φυλακή και χωρίς καμιά μείωση στις ποινές τους».
«Είχε το προφίλ ενός καλού οικογενειάρχη που θέλει να μας βοηθήσει»
Ενώ για τον βασικό κατηγορούμενο στην υπόθεση είπε:
«Τον καταδικασμένο προσωπικά όχι, δεν τον γνώριζα. Στη γειτονιά ήταν γνωστός ως ένας καλός άνθρωπος με μια εικόνα του καλού οικογενειάρχη, πατριώτη, που είχε πάντα την εικόνα το να πηγαίνει στις εκκλησίες ας πούμε και να σηκώνει σταυρούς. Το δεύτερο κομμάτι ήταν με αστυνομικούς που βρισκόντουσαν έξω από το μαγαζί του καθημερινά και καθόντουσαν και έπιναν ούζο. Και το τρίτο με αρκετούς γνωστούς νεοδημοκράτες πολιτικούς που βρισκόντουσαν καθημερινά έξω από το κατάστημά του και ηθοποιούς. Η αδελφή μου πήγαινε και καλά να παίρνει κάποιο χαρτζιλίκι ας πούμε και καλά ήθελε να βοηθήσει την κατάσταση».
Ο 22χρονος πλέον αδελφός της μιλάει στις «Εξελίξεις Τώρα» και για τον τρόπο που διαχειρίστηκαν οι Αρχές την υπόθεση.
«Μόλις ακούνε οι αστυνομικοί το όνομα του κατηγορούμενου, μένουνε κόκκαλο εκεί πέρα και της λένε της μητέρας μου θα περιμένετε της λένε λίγο απ’ έξω. Όπου είχαν μαζευτεί δεκαπέντε αστυνομικοί, συζητάγανε μέσα στο γραφείο μία ώρα περίπου και μετά από μία ώρα βγαίνουν και λένε στη μητέρα μου ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε κάτι να κάνουμε. Ελάτε ξανά αύριο. Ξαναπάει η μητέρα μου την επόμενη μέρα, την ξαναδιώχνουν και τη στέλνουν να πάει να καταγγείλει το περιστατικό στη ΓΑΔΑ. Κάνανε ένα μήνα να τον πιάσουν. Του αφήσανε ένα μεγάλο περιθώριο να καταστρέψει ό,τι στοιχείο υπήρχε».
Μιλάει όμως και για χειρισμούς υπουργών.
«Βγήκε η Δόμνα Μιχαηλίδου και έδωσε δημόσια τα στοιχεία της αδελφής μου, το πού μένει το παιδί, το πού πάει σχολείο. Και από εκεί μετά ξεκίνησαν να γίνονται και φρικτές επιθέσεις στο σπίτι που έμενε η αδελφή μου».
«Προσπαθούσαν να βγάλουν την αδερφή μου ένοχη»
Ενώ για τη σχέση του με την αδελφή του λέει: «Είχαμε αρκετή αδυναμία ο ένας κοντά στον άλλον. Δεν ανοιγόταν. Γενικώς δεν έβλεπες κιόλας και κάποια έκφραση όπου να πεις ότι τι τρέχει εδώ ή το τι γίνεται ας πούμε. Η μάνα μου είχε τρελαθεί εκείνη την ώρα. Ήθελε να πάει από το μαγαζί του να τον τελειώσει αυτόν τον άνθρωπο, το οποίο εγώ την κρατούσα τη μητέρα μου».
Ο ίδιος νιώθει την ανάγκη να ξεκαθαρίσει τη θέση της αδελφής του και να μιλήσει για την παιδικότητα που ποτέ δεν έζησε.
«Ήταν δώδεκα χρονών, ένα δωδεκάχρονο παιδί που θα έπρεπε να ζούσε την ηλικία της, όπως θα έπρεπε κάθε δωδεκάχρονο παιδί να τη ζει. Και όσοι με τα φρικτά πράγματα, το οποίο έχουμε ακούσει ότι η αδελφή μου ήταν το δωδεκάχρονο που προκαλούσε, το δωδεκάχρονο που φαινόταν μεγαλύτερο από την ηλικία του, ότι αυτό παρέσυρε κυρίως και τους πελάτες. Με κάθε τρόπο προσπαθούσαν ένα δωδεκάχρονο παιδί να το βγάλουν ένοχο. Η αδελφή μου αυτή τη στιγμή είναι ένα πάρα πολύ δυνατό παιδί. Μέσα από όσα έχει περάσει έχει βάλει αρκετούς μεγάλους στόχους. Έχει πετύχει και κάποιους από αυτούς τους στόχους και χαίρομαι αρκετά για αυτήν».
Πίσω από τον δικαστικό αγώνα, μια προσωπική επιθυμία. Να τελειώσει αυτή η περιπέτεια και η οικογένειά του να μπορέσει να ζήσει ξανά χωρίς το βάρος των δικαστηρίων.
«Θα ήθελα να πω σε κάθε μάνα που βλέπει αυτή τη συνέντευξη να μη χρειαστεί ποτέ να ζήσει αυτό που έζησε η δική μου. Σε κάθε παιδί να μη χρειαστεί ποτέ να μεγαλώσει μέσα σε δικαστικές αίθουσες με φόβο και αδικία. Πόσες φορές πρέπει ένα παιδί να ξαναζήσει τον πόνο του για να καταλάβει το κράτος ότι η προστασία του δεν είναι η τυπική διαδικασία, αλλά ευθύνη; Και αν υπάρχει κάτι που θέλω να μείνει από αυτή τη συνέντευξη, είναι αυτό. Ένα παιδί δεν πρέπει να χρειάζεται να γίνει δυνατό πριν την ώρα του».
