Για τη σχέση της με τον Νικηφόρο, ο οποίος αγνοείται εδώ και περίπου έναν μήνα στην Τήνο, μίλησε η Άννα, σύντροφός του επί 17 χρόνια.
Η ίδια περιγράφει τη μακρόχρονη κοινή τους πορεία, τονίζοντας πως ο Νικηφόρος είχε αναπτύξει έναν ιδιαίτερα στενό δεσμό με τα δύο παιδιά της, αναλαμβάνοντας ουσιαστικά τον ρόλο του πατέρα στη ζωή τους.
Παράλληλα, αναφέρεται στην καθημερινότητα που μοιράζονταν, η οποία εκτυλισσόταν ανάμεσα στη Χώρα της Τήνου, όπου διέμεναν μαζί, και στο χωριό Καρκάδος. Εκεί ο Νικηφόρος μετέβαινε κατά διαστήματα, προκειμένου να φροντίζει τα ζώα του.
Ο Νικηφόρος εξαφανίστηκε στις 11 Οκτωβρίου, με την αγωνία των δικών του ανθρώπων να παραμένει μεγάλη, καθώς συνεχίζουν να αναζητούν απαντήσεις για την τύχη του.
Δεκαεπτά χρόνια είμαστε μαζί. Εγώ τον είχα άντρα μου, όχι σύντροφό μου. Είναι ένας μήνας που έχει εξαφανιστεί από τις 11 Οκτωβρίου. Κατέβηκε στη χώρα που μένουμε, στην Τήνο. Έμενε στον Καρκάδο με τη μητέρα του. Ήτανε είκοσι μέρες στη χώρα. Μετά έφευγε, πήγαινε στο χωριό λίγες μέρες γιατί είχε ζώα και ξανά ερχόταν. Πριν τέσσερα χρόνια η κόρη μου πήγε στην Αθήνα για σπουδές. Έμενα με το γιο μου 18 ετών. Όχι σαν πατέρας τους. Ήταν ο πατέρας τους», ανέφερε στο Τούνελ η σύντροφος του αγνοούμενου.
-Σε εσάς τι ώρα ήρθε στο σπίτι;
-Γύρω στις πέντε και δέκα ήταν.
-Έχετε κάμερα στο διαμέρισμα εκεί, στην πολυκατοικία που μένετε;
-Μάλιστα. Ήρθε στο σπίτι μου, έφερε κάτι πράγματα. Ήμασταν στην κουζίνα και καθόμασταν. Του λέω ‘έχεις κάτι;’ και μου λέει ‘όχι’. Ήρθε στο δωμάτιο, έβαλε τα παπούτσια του και έφυγε. Ούτε τον έδιωξα, να πω ότι τον έδιωξα από το σπίτι, ούτε τσακωθήκαμε. Θεώρησα ότι θα πάει για καφέ, θα πάει να πάρει κάτι να φάει, γιατί συνήθως όποτε κατέβαινε αυτό έκανε.
-Τι ώρα ανησυχήσατε εσείς ότι δεν έχει επιστρέψει και κάτι συμβαίνει;
-Εγώ τον πήρα εννιά και τέταρτο. Τον έπαιρνα τηλέφωνο για να του πω πού να του αφήσω τα κλειδιά. Ήταν το κινητό του κλειστό. Τον έπαιρνε και ο γιος μου κλειστό.
-Οπότε φεύγοντας δεν πήρε μαζί, πέρα από το κινητό του, δεν πήρε ούτε ρούχα ούτε ταυτότητα ούτε τίποτα.
-Τίποτα. Την ταυτότητά του και μια κάρτα πιστωτική μου τα είχε αφήσει εδώ στο σπίτι. Εγώ πίστευα ότι πήγε στο χωριό μετά πάλι.
Με πήρε η μητέρα του την άλλη μέρα το πρωί. Μου λέει ‘ο Νικηφόρος πού είναι;’ και της λέω ‘δεν ξέρω, στο σπίτι δεν ήρθε το βράδυ’. Κυκλοφορούσε πεζός, δεν είχε όχημα. Μου είχανε πει ότι τον είχανε δει προς τα Καλάμια την Κυριακή. Είναι κοντά σε μένα;
-Τώρα το μυαλό σας πού πηγαίνει μετά από τόσο καιρό;
Εμένα πάει στο κακό. Εγώ θέλω να βρεθεί και να είναι καλά. Θέλω να γυρίσει. Αυτό θέλω.
