Τα πλοκάμια του Mr «Χωριάτικο» είχαν φτάσει μέχρι και την Ρόδο, στήνοντας μια βιομηχανία εικονικών εταιρειών στις πιο τουριστικές παραλίες της Ρόδου, από τη Λίνδο και το Φαληράκι, μέχρι τις Πηγές Καλλιθέας και την παραλία Έλλη.
Η μέθοδός τους στους διαγωνισμούς της Κτηματικής Υπηρεσίας ήταν συγκεκριμένη: κατέθεταν εξωπραγματικές προσφορές, έως και 500% πάνω από την τιμή εκκίνησης, και μόλις έπαιρναν τις παραλίες σταματούσαν να πληρώνουν τις δόσεις.
Η επιβολή της οργάνωσης δεν περιοριζόταν στην οικονομική ασφυξία, αλλά επεκτεινόταν και στην άσκηση ωμής σωματικής βίας, προκειμένου να καμφθεί κάθε αντίσταση από τους ντόπιους επαγγελματίες.
Στις 29 Ιουνίου του 2023, η δημόσια δημοπρασία του Δήμου Ρόδου μετατράπηκε σε πεδίο άγριων συμπλοκών. Μέσα από βιντεοληπτικό υλικό, η Αστυνομία ταυτοποίησε οκτώ μέλη της οργάνωσης, ανάμεσά τους και τον φερόμενο ως αρχηγό, να συμμετέχουν στα επεισόδια. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 17 Ιουλίου, το σκηνικό έντασης επαναλήφθηκε στη δημοπρασία για την παραλία Έλλη. Εκεί, προκειμένου να εξασφαλιστεί η μοναδική προσφορά των 145.000 ευρώ, αναπτύχθηκε στον χώρο του Δημαρχείου μια οργανωμένη «ομάδα κρούσης».
Τα άτομα αυτά, που δηλώθηκαν τυπικά ως «φύλακες» της εταιρείας, ήταν γνώριμα στις αρχές, καθώς διέθεταν βαρύ ποινικό παρελθόν και εκκρεμείς δικογραφίες ως μέλη ομάδων εκβιαστών σε νυχτερινά κέντρα.
Ο τηλεφωνικός κοριός της Αστυνομίας κατέγραψε τον πανικό των «αχυρανθρώπων» όταν άρχισαν να λαμβάνουν κλήσεις από τον ανακριτή.
Φ.Γ.: Μου στείλανε χαρτί από τη Ρόδο, να πάρω ένα τηλέφωνο και μετά να πάω εδώ στον ανακριτή. Α, τι να πω; […] Γιατί είμαι ύποπτος λέει, για κάτι που έγινε στη Ρόδο.
Μ.Β.: Στείλε μου ρε φίλε το χαρτί ή όταν έρχομαι εκεί και αφήνω τους φακέλους, θα μου δίνεις τα χαρτιά. […] Ρε νεαρέ, εγώ έρχομαι εκεί, φέρνω τους φακέλους, σε πληρώνω, αφήνω λεφτά. Δε μου δίνεις τα χαρτιά. […] Τα χαρτιά, να σου πω κάτι, όταν σου έρχονται δεν τα πετάς, δεν τα δίνεις…
Φ.Γ.: Δεν τα πετάω ρε. Εγώ τα πετάω; Ότι μου έρχεται στο δίνω να τα πας κάτω.
Η δράση του κυκλώματος δεν σταμάτησε στις παραλίες, αλλά επεκτάθηκε και σε αρχαιολογικούς χώρους.
Κ.Τ.: Έλα ρε δεν είναι για καρέκλες και ομπρέλες. Είναι ότι μόνο εγώ κανένας άλλος, έχω φτιάξει μπιτς μπαρ και χώρο που είναι προστατευόμενο και είναι μνημείο. Και το είχα κάνει χωρίς άδεια…
Φ.Δ.: Εσύ προσωπικά;
Κ.Τ.: Ναι εγώ προσωπικά. Εσύ δεν έχεις τίποτα στο όνομά σου κυρά μου. Κατηγορούμενη και νόμιμη εκπρόσωπος εταιρίας. […] Ο δήμος ήρθε και μου πήρε το θερμοσίφωνα και το κλιματιστικό. Αλλά παρόλα αυτά εγώ δεν έφυγα από εκεί και δούλευα και έβαλα και ξαπλώστρες μπροστά με το μπιτς μπαρ μαζί. Και καταπάτησα τον αρχαιολογικό χώρο. […] Αυτοπροσώπως θα δικαστώ δεκαεπτά Οκτώβρη με περιμένουν εκεί στη Ρόδο.
Ενδεικτική είναι η τηλεφωνική μαρτυρία στο MEGA ενός εκ των παρένθετων διαχειριστών.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ: Όχι, λάθος είχε γίνει και ψεύδεται κιόλας. Έχω γυρίσει στην καθημερινότητά μου. Οικοδόμος είμαι εγώ με ένσημα κανονικά. Κάτι εκεί κάνανε, κάποιες ενέργειες κάποιοι, δεν ξέρω. Εγώ πάντως ξέμπλεξα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σας είχαν εμπλέξει χωρίς να το ξέρετε;
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ: Ναι, ακριβώς.