Στην προσπάθειά του να φωτίσει κάθε πτυχή της μυστηριώδους εξαφάνισης του Κώστα Ασλανίδη, το «Τούνελ» ακολούθησε τις διαδρομές γύρω από την Καρύταινα και τον Λούσιο ποταμό. Η έρευνα επεκτάθηκε σε κοντινά μοναστήρια που ήθελε ο ίδιος να επισκεφθεί.
«Κάτι άλλο έχει συμβεί»
Στην Ιερά Μονή Αιμυαλών, κοντά στη Δημητσάνα, μοναχός που γνώριζε την υπόθεση, αναφέρθηκε στις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο μοναστήρι.
Όταν η δημοσιογράφος τού έδειξε φωτογραφία του Κωνσταντίνου, εκείνος εξήγησε πως δεν μπορούσε να θυμηθεί το πρόσωπό του.
«Τώρα εντάξει, αν τον είχα δει και μία φορά δεν έχω συγκρατήσει το πρόσωπό του, βλέπουμε αρκετό κόσμο εδώ στο μοναστήρι».
Η συζήτηση στράφηκε και στο ενδεχόμενο να είχε φιλοξενηθεί ο 33χρονος στη μονή. Ο μοναχός ξεκαθάρισε πως οι δυνατότητες φιλοξενίας είναι περιορισμένες και αφορούν συγκεκριμένες περιπτώσεις.
«Όχι, δεν διαθέτει η μονή ξενώνες φιλοξενίας, οπότε δεν μπορεί να φιλοξενήσει κάποιον. Έχει μόνο έναν μικρό ξενώνα για συγγενείς μοναχών. Δεν ξέρω τι του έχει συμβεί αλλά εδώ στην περιοχή δεν πρέπει να είναι, γιατί μου φαίνεται απίστευτο μετά από τόσο καιρό να μην έχει βρεθεί ούτε ένα ίχνος του. Μετά από τόσο χρονικό διάστημα δεν γίνεται να μην τον ανακαλύψεις, να μην αναγνωρίσει κάποιος έναν ξένο στο χωριό».
Ο ίδιος περιέγραψε και τις δύο επισκέψεις της Αστυνομίας στο μοναστήρι.
«Η Αστυνομία έχει έρθει δύο φορές. Την πρώτη φορά έκαναν έναν τυπικό έλεγχο. Τη δεύτερη με εισαγγελική εντολή ερεύνησαν εξονυχιστικά όλους τους χώρους του μοναστηριού. Μπήκαν στα κελιά, στις αποθήκες. Ήρθαν και με σκυλιά και ερεύνησαν οτιδήποτε ανήκει στη μονή. Κάτι άλλο έχει συμβεί. Αυτό που λένε αρκετοί, ότι με κάποιο τρόπο προσπάθησε να εξαφανιστεί μην αφήνοντας ίχνη πίσω».
«Δεν ισχύει ότι…»
Η έρευνα του «Τούνελ» συνεχίστηκε στην Ιερά Μονή Φιλοσόφου, χτισμένη στη χαράδρα του ποταμού Λούσιου, νότια της Δημητσάνας.
Σύμφωνα με την οικογένεια του αγνοούμενου, την περίοδο της εξαφάνισής του φέρεται να είχε φιλοξενηθεί στη συγκεκριμένη μονή ένας άνδρας περίπου στην ηλικία του Κωνσταντίνου. Ο μοναχός, ωστόσο, αρνήθηκε πως ο 33χρονος είχε διαμείνει εκεί.
«Δεν ισχύει ότι έχουμε φιλοξενήσει εμείς τον νεαρό. Έχουμε ξενώνα αλλά για να φιλοξενήσουμε κάποιον πρέπει να πάρουμε άδεια απ’ τη μητρόπολη. Η φιλοξενία γίνεται πάντα με ένδειξη και καταγραφή των στοιχείων της ταυτότητας».
Εξήγησε ότι η φιλοξενία δεν αποτελεί συνήθη πρακτική αλλά παρέχεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως όταν κάποιος δεν μπορεί να συνεχίσει με ασφάλεια την πεζοπορία.
«Έχουν κάνει έρευνα και σ’ εμάς οι Αρχές. Έχουν ψάξει με σκυλιά όλο το μοναστήρι, τους έχουμε πάει παντού, ακόμα και στα δωμάτιά μας. Το βασικό είναι όμως ότι δεν φιλοξενούμε παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Αν κάποιος αργήσει για παράδειγμα και δεν μπορεί να πεζοπορήσει τη νύχτα στο μονοπάτι που έχει πέσει και έχουν βάλει σχοινιά για να περάσεις απέναντι».
Ο μοναχός έδειξε στη δημοσιογράφο το βιβλίο επισκεπτών, υποστηρίζοντας πως δεν υπήρχε καταχώριση που να συνδέεται με τον Κωνσταντίνο. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην επικινδυνότητα της διαδρομής από την Καρύταινα προς τη μονή, όπου υπάρχουν απότομα πρανή και γκρεμοί.
«Μακάρι να ζει ο άνθρωπος. Αλλά όλη διαδρομή από την Καρύταινα μέχρι εδώ είναι όλο γκρεμούς. Αν έχει πέσει κάπου 30 – 40 μέτρα κάτω είναι δύσκολο να βρεθεί».
«Δεν ήρθε στο μοναστήρι καθόλου»
Τρίτος σταθμός της έρευνας ήταν η Ιερά Μονή Προδρόμου, χτισμένη πάνω σε απότομο βράχο. Οι πρόσφατες πλημμύρες του χειμώνα προκάλεσαν σοβαρές κατολισθήσεις, καθιστώντας την πρόσβαση ιδιαίτερα δύσκολη.
Για να φτάσει κανείς στη μονή, χρειάζεται να διανύσει αρκετή απόσταση με τα πόδια, χρησιμοποιώντας σε ορισμένα σημεία τα βοηθητικά σχοινιά που έχουν τοποθετηθεί στη διαδρομή.
Η δημοσιογράφος του «Τούνελ» επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ιωσήφ Αγγελίδη, γενικό αρχιερατικό επίτροπο ιεράς μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως, ο οποίος δήλωσε πως κανείς δεν είχε δει τον Κωνσταντίνο.
«Δεν ήρθε στο μοναστήρι καθόλου. Εμείς είχαμε ψάξει, είχαμε στείλει και έγγραφο από τη μητρόπολη προς τις ιερές μονές αλλά δεν τον έχει δει κανένας. Ήρθε και η Αστυνομία και έψαξε. Δεν είναι τόσο μεγάλα τα μοναστήρια ώστε να μην μπορούμε να τον βρούμε, ούτε θα τον κρύβαμε ενώ ανησυχούν οι γονείς του. Ακόμα κι αν ήθελε να μείνει, θα του λέγαμε πήγαινε να τα βρεις με την οικογένειά σου και μετά εμείς εδώ είμαστε».
