Ο Γιώργος Μαζωνάκης σε μία βαθιά προσωπική εξομολόγηση, την περίοδο που συμπλήρωνε 20 χρόνια στην εγχώρια δισκογραφία.
Η προσπάθειά του να εξωτερικεύσει σκέψεις και συναισθήματα, να σκιαγραφήσει το προφίλ και πτυχές του χαρακτήρα του. Ντροπαλός στην προσωπική του ζωή αλλά πάντα αποφασιστικός στα επαγγελματικά του.
Για όλους και για όλα
Ο τραγουδιστής φαινόταν να μιλά με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τη ζωή, τη δουλειά και την καθημερινότητά του. Προσπαθούσε να παρουσιάσει αυτό που ήταν και κυρίως το πώς αισθανόταν, μακριά από τη λάμψη της σκηνής.
Οι επιτυχίες στα επαγγελματικά μπορεί να ήταν διαδοχικές από τη δεκαετία του ’90, όμως τα εσωτερικά κενά καθιστούσαν από δύσκολη έως αδύνατη πολλές φορές την ευτυχία για τον ίδιο.
Ήταν η εποχή που ελάχιστοι από τους θαυμαστές του γνώριζαν για την εύθραυστη ψυχολογία του. Παρέμενε εξαιρετικά εσωστρεφής και ας παρέπεμπαν τα βίντεο που δημοσιοποιούσε κατά καιρούς σε κάτι εντελώς αντίθετο.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε επιχειρήσει να ξετυλίξει το φιλμ της ζωής του από τα παιδικά του χρόνια. Από τότε που θυμόταν τον εαυτό του ήθελε να γίνει τραγουδιστής. Καλλιέργησε το ταλέντο του και δούλεψε σκληρά.
Κατάφερε να φέρει και να επιβάλει το δικό του στιλ στην εγχώρια δισκογραφία. Το μεγάλο του παιδικό όνειρο πήρε πολύ γρήγορα σάρκα και οστά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η άποψη που εξέφραζε τότε για την οικογένεια. Την αγάπη από την τυραννία, χώριζε στο μυαλό του μία λεπτή γραμμή.
Κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί το πρόωρο και άδικο τέλος της ζωής του.
Το άδικο τέλος
13 χρόνια μετά από την καθηλωτική εξομολόγηση, μία ολόκληρη χώρα θρηνεί για το αναπάντεχο τέλος του, λίγες μέρες πριν τη μεγάλη γιορτή του για τα 33 χρόνια επιτυχιών.
Ένα κύμα αγάπης που απλώνεται από την Αστόρια των ΗΠΑ, μέχρι τον Βόλο όπου φιλοτεχνήθηκε γκράφιτι στην μνήμη του, 40 μέρες μετά τον θάνατό του.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ανθρώπινος και αληθινός όπως πάντα, μίλησε για την ψυχή του.
