Ένας από τους χαρακτηριστικούς εκπροσώπους του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου, ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών. Είχε διακριθεί αρκετές φορές για τις ερμηνείες του σε σημαντικές ταινίες του κινηματογράφου, ενώ μεταξύ άλλων τιμήθηκε τρεις φορές από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τις ερμηνείες του στις ταινίες «Μάθε παιδί μου γράμματα», «Λούφα και Παραλλαγή» και «Ένας κι Ένας».
Σε ηλικία 74 ετών έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός, Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους πιο ξεχωριστούς και πολυδιάστατους δημιουργούς του ελληνικού θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, όπου έμενε τα τελευταία χρόνια, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός, δεν περιορίστηκε ποτέ σε μία μόνο μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης.
Η ζωή και η καριέρα του
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας, την 1η Αυγούστου του 1952. Σπούδασε στην Αθήνα, σε σχολή θεάτρου και το πρώτο έργο ήταν «Ο μπαμπούλας», το 1976.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε έναν χρόνο νωρίτερα, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται».
Ο Νίκος Καλογερόπουλος έγινε ιδιαίτερα αγαπητός μέσα από εμβληματικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, όπως το «Μάθε παιδί μου γράμματα», τη «Λούφα και Παραλλαγή» όπου υποδύθηκε τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλου και του χάρισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ το «Ρεμπέτικο» υπήρξε ένας ακόμη σημαντικός σταθμός στη διαδρομή του.
Στην τηλεόραση ξεχώρισε με την χαρακτηριστική συμμετοχή του στη σειρά «Κάμπινγκ», το 1989, όπου είχε δυο ρόλους. Υποδύθηκε τον Μήτσο, αλλά και τον Μάιμο, έναν χαρακτήρα που δεν υπήρχε στο αρχικό σενάριο και διαμορφώθηκε μέσα από τον αυτοσχεδιασμό του ηθοποιού.
Παράλληλα με την υποκριτική, ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, το σενάριο, την ποίηση και το τραγούδι, υπηρετώντας την τέχνη με τον δικό του ιδιαίτερο και αδιαπραγμάτευτο τρόπο.
Η χαρακτηριστική του παρουσία, το ιδιαίτερο ύφος και η αντισυμβατική του ματιά τον καθιέρωσαν ως έναν από τους ηθοποιούς που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στη καλλιτεχνική σκηνή. Ο θάνατός του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον ελληνικό πολιτισμό.
