Ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου στις εφ. ΤΟ ΒΗΜΑ & ΤΑ ΝΕΑ, Γιάννης Ζουμπουλάκης μίλησε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» για την επιτυχία της «Οδύσσειας».
Τεράστια εμπορική επιτυχία σημειώνει στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν, «Οδύσσεια», η οποία έχει ξεπεράσει τα 670.000 εισιτήρια στην Ελλάδα μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες.
Ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου στις εφ. ΤΟ ΒΗΜΑ & ΤΑ ΝΕΑ, Γιάννης Ζουμπουλάκης μίλησε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» για την επιτυχία της «Οδύσσειας».
«Δεν θα τελειώσει η ταινία και είναι λίγο φυσιολογικό. Είναι μια ταινία που καταρχάς πιστεύω ότι ο θόρυβος που τη βοήθησε είναι μεγαλύτερος από αυτόν που τελικά ακολούθησε και νομίζω άδικα για την ταινία. Φυσικά ήταν καλό εμπορικό βήμα για την ίδια την προώθηση της ταινίας. Η ταινία έχει φτάσει στην Ελλάδα τουλάχιστον περισσότερα από 670.000 εισιτήρια και μιλάμε για μόλις μερικές εβδομάδες. Είναι φυσικά, όπως προβλέπαμε, η μεγάλη επιτυχία της χρονιάς. Αλλά επαναλαμβάνω ότι είχε και μία άδικη επίθεση κατά τη γνώμη μου από πολύ κόσμο, μάλιστα χωρίς να την έχει δει, για διάφορους λόγους, ξεχνώντας φυσικά ότι μιλάμε για ένα παραμύθι, έτσι; Γιατί και η Οδύσσεια και η Ιλιάδα είναι παραμύθια. Είναι μύθοι δηλαδή. Και πιστεύω ότι είναι μία ευπρόσωπη, πολύ καλά σκηνοθετημένη, έξυπνη και με φαντασία θα έλεγα ματιά πάνω στο ομηρικό έπος από έναν σπουδαίο σκηνοθέτη, ίσως τον σπουδαιότερο αυτή τη στιγμή στον κόσμο», είπε αρχικά.
Όσοι δεν το έχουν δει ακόμη και πρόκειται να το δουν, γιατί πράγμα να είναι προετοιμασμένοι; Πρόκειται για ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ ή είναι μία ταινία Χόλιγουντ βασισμένη στην Οδύσσεια;
«Το δεύτερο. Ιστορικό ντοκιμαντέρ δεν θα μπορούσε να είναι ούτως ή άλλως. Μύθος είναι η Οδύσσεια και κάποιος διάβασε τον μύθο αυτόν με τον δικό του τρόπο. Και αυτός είναι ο Κρίστοφερ Νόλαν, κατέθεσε την ταινία του, από κει και πέρα θα κρίνουμε την ταινία. Τώρα να μιλήσουμε για ιστορικό ντοκιμαντέρ, τι ιστορικό ντοκιμαντέρ; Δηλαδή αυτά είναι αστεία πράγματα», τόνισε ο Γιάννης Ζουμπουλάκης.
Για την τεχνολογία που έχει χρησιμοποιηθεί: «με IMAX. Βέβαια, ο Κρίστοφερ Νόλαν ένα από τα καλά του είναι ότι είναι ένας υποστηρικτής του φιλμ σε μια εποχή που σπανίως, τι σπανίως, σχεδόν καθόλου δεν γυρίζονται ταινίες με φιλμ. Παρόλα αυτά, αυτός λατρεύει το φιλμ. Είχα την τύχη να του μιλήσω και δυο τρεις φορές στο παρελθόν για παλιότερές του ταινίες, τη Δουνκέρκη ας πούμε, και έχεις καταλάβει ότι είναι πάρα πολύ σινεφίλ ο ίδιος. Δηλαδή ό,τι κάνει το πιστεύει. Από κει και πέρα βεβαίως όλες οι ταινίες κρίνονται και είναι καλές ή δεν είναι, ο καθένας τις αντιλαμβάνεται όπως θέλει. Αλλά το να λέμε για το χρώμα της Ωραίας Ελένης ή το ποια κομμάτια της Οδύσσειας μπήκαν μέσα στο φιλμ και ποια έμειναν έξω και γιατί και να κάνουμε ολόκληρες αναλύσεις, νομίζω ότι δεν έχει νόημα γιατί επαναλαμβάνω μιλάμε για ένα παραμύθι».
«Αυτό είναι το πρόβλημα γενικότερα από τότε που υπάρχει αυτή η λαίλαπα των κοινωνικών δικτύων. Διότι όλοι γίνονται κριτικοί και κυρίως μιλάνε χωρίς να έχουν δει την ταινία. Δηλαδή κάνουν speculate, σκέφτονται τι μπορεί να είναι και από κει κρίνουν. Δεν είναι έτσι όμως. Φυσικά, είναι μια ταινία Χόλιγουντ και επίσης να σας πω και κάτι άλλο, μια και μιλάμε για την Οδύσσεια. Γιατί δεν έγινε αυτός ο ντόρος όταν γυρίστηκε μια άλλη Οδύσσεια πριν από δύο χρόνια με τον Ρέι Φάινς και τη Ζιλιέτ Μπινός; Ο Ρέι Φάινς είναι πιο ιδανικός Οδυσσέας από τον Ματ Ντέιμον; Δεν νομίζω. Εκείνη η ταινία που αφορούσε στην τελευταία ραψωδία της επιστροφής στο νησί του Οδυσσέα δεν άνοιξε ρουθούνι. Γιατί ξαφνικά έγινε όλο αυτό το πράγμα εδώ; Νομίζω ότι έγινε επειδή έπρεπε να γίνει. Αυτό ίσως είναι και το μυστικό, ένα από τα μυστικά της επιτυχίας. Δηλαδή το γεγονός ότι γυρίστηκε στην Ελλάδα, το ότι έγινε μεγάλος θόρυβος για την Ωραία Ελένη, υπήρχε συνέχεια στην συζήτηση», συνέχισε.
Για τις ταινίες που παίζουν τώρα στα σινεμά:
Φυσικά μιλάμε για μια εποχή που η Οδύσσεια κυριαρχεί, αλλά όχι ότι δεν υπάρχουν και κάποιες καινούργιες, οι οποίες αναπόφευκτα θα είναι στη σκιά της Οδύσσειας. Μία από αυτές ανοίγει σήμερα, λέγεται «Ο Παραχαράκτης». Είναι μια ενδιαφέρουσα γαλλική ταινία, αφορά έναν παραχαράκτη, τον Μπαγιάρσκι είναι το όνομά του, είναι πολωνικής καταγωγής και «διέπρεψε» στη Γαλλία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μάλιστα θεωρείται και θρυλικός παραχαράκτης χαρτονομισμάτων. Αλλά είναι αρκετά σύνθετος ο χαρακτήρας, δηλαδή δεν είναι απλώς ένας ακόμα κακοποιός, είναι ένας «καλλιτέχνης κακοποιός». Και αυτός ο ηθοποιός, ο Γαλλοτυνήσιος Ρεντά Κατέμπ, τον έχουμε δει σε αρκετές ταινίες και εκτός Γαλλίας, είναι πολύ καλός ηθοποιός. Αυτή η ταινία λοιπόν ενδείκνυται για να πάει ο κόσμος που ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο που ανέφερα. Από κει και πέρα υπάρχουν, καθότι καλοκαίρι, πάρα πολύ καλές επανεκδόσεις», σημείωσε ο Γιάννης Ζουμπουλάκης.
Τέλος επεσήμανε: «Το ευτυχές και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό είναι ότι μιλάμε για ταινίες παλιές, δεκαετίας του ’50. Το «Μια θέση στον ήλιο» για παράδειγμα του Τζορτζ Στίβενς, ή μια από τις πρώτες ταινίες του Μάρτιν Σκορσέζε που ουσιαστικά τον καταξίωσε στη μεγάλη, στην ελίτ της αμερικανικής κινηματογραφίας, ο «Ταξιτζής» επίσης παίζεται στις αίθουσες. Υπάρχει δηλαδή υλικό για να δει ο κόσμος και επαναλαμβάνω σε κάποιες αίθουσες, φυσικά δεν είναι μόνον η ταινία για κάποιες αίθουσες, είναι η ίδια η αίθουσα, γιατί είναι event η ίδια η αίθουσα».
