Όσα λέει στο Τούνελ ο γαμπρός του Αλέξανδρου Δασκαλάκη.
«Συντριπτικά τα κατάγματα στο κεφάλι από τα χτυπήματα…»
«Έστειλα σειρά από emails, ώστε όλα όσα καταγγέλλω να υπάρχουν και επίσημα καταγεγραμμένα. Τα απέστειλα στην Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων, στην Εισαγγελία, στο Αστυνομικό Τμήμα Φαιστού και στην Αστυνομική Διεύθυνση Ηρακλείου. Δεν γνωρίζω αν ήταν αυτή η κίνηση που οδήγησε στο να αντιμετωπιστεί πιο σοβαρά η υπόθεση και να αναλάβει τελικά η Ασφάλεια Ηρακλείου. Η οικογένεια, πάντως, ένιωσε ανακούφιση, γιατί πρόκειται για ιδιαίτερα έμπειρους αξιωματικούς της Κρήτης», αναφέρει στην κάμερα της εκπομπής ο γαμπρός του άτυχου Αλέξανδρου Δασκαλάκη, Μανώλης Προβιδάκης.
Ο άνθρωπος που από την πρώτη στιγμή «έδειξε» προς την κατεύθυνση εγκληματικής ενέργειας, υποστηρίζει πως η ιατροδικαστική έκθεση καταγράφει πολλαπλά κατάγματα στο πίσω μέρος του κρανίου, προερχόμενα από ξένο αντικείμενο — τραύματα που, όπως τονίζει, δεν συνάδουν με απλή πτώση και αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο δολοφονικής επίθεσης.
«Ο Αλέξανδρος ήταν εν ενεργεία πρόεδρος του χωριού. Ένας άνθρωπος αγαπητός, που είχε καλές σχέσεις με όλους και πάντα βοηθούσε όπου μπορούσε. Ολόκληρο το χωριό πενθεί για τον χαμό του και αυτό που συνέβη είναι βαθιά άδικο. Αν επρόκειτο για κάποιον άνθρωπο της νύχτας ή κάποιον με βαρύ παρελθόν, ίσως κάποιοι να έβλεπαν διαφορετικά την υπόθεση. Όμως ο Αλέξανδρος δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος. Είχε κάποιες προστριβές με κτηνοτρόφους της περιοχής, αλλά τέτοια ζητήματα υπάρχουν γενικότερα στη Μεσαρά και τα αντιμετωπίζουν πολλοί πρόεδροι χωριών. Μου είχε αναφέρει ορισμένα περιστατικά, τα οποία έχω ήδη καταθέσει στην αστυνομία, χωρίς όμως να πρόκειται για κάποια ξεκάθαρη ή άμεση απειλή», λέει χαρακτηριστικά.
«Αυτό μου προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι..»
Σύμφωνα με τον ίδιο, το χτύπημα ίσως δόθηκε ως «προειδοποίηση», χωρίς εκείνοι που το προκάλεσαν να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης.
«Αυτό που μου προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι το πώς, με τόσο σοβαρά κατάγματα, κατάφερε να σηκωθεί και να επιστρέψει στο σπίτι του — έστω κι αν η απόσταση ήταν μόλις ενάμιση λεπτό. Γιατροί με τους οποίους μίλησα μου εξήγησαν ότι ένας άνθρωπος μπορεί να διατηρήσει τις αισθήσεις του ακόμη και για μισή ώρα, μέχρι να επεκταθεί το αιμάτωμα και να καταρρεύσει. Όταν έφτασε στο σπίτι, κάθισε στον καναπέ και έλεγε στη σύζυγό του ότι πονούσε πολύ το κεφάλι του. Της ζήτησε να καλέσει τον φίλο του, τον Σπύρο, για να του μιλήσει για όσα συνέβησαν — κάτι που δεν θα έκανε τυχαία. Τον γνώριζα από παιδί, μεγαλώσαμε μαζί, και είμαι βέβαιος πως δεν θα έλεγε ποτέ μπροστά στη γυναίκα και το παιδί του ότι τον είχαν χτυπήσει. Δυστυχώς, μέχρι να φτάσει ο Σπύρος, είχε ήδη χάσει τις αισθήσεις του. Αν είχε πέσει απλώς με το μηχανάκι, θα το είχε πει αμέσως. Το γεγονός ότι δεν αποκάλυψε τι είχε συμβεί λέει πολλά…», καταλήγει.
