Η Εύη Δρούτσα ήταν καλεσμένη στο «Χαμογέλα και Πάλι!».
Η γνωστή στιχουργός μίλησε για τα τραγούδια που γράφει.
«Δεν εμπνέομαι από πουθενά. Απλώς εγώ ήμουν ηθοποιός και σε ό, τι κάνω βάζω τον άνθρωπο που έχω. Το πώς θα μπορούσε να το κάνει για να βγάλει αυτό που θέλει. Το πρώτο τραγούδι που έγραψα είναι το «Τολμώ». Εάν είσαι στιχουργός που σε ενδιαφέρει να δώσεις κάτι καλό, δε σε ενδιαφέρει το ποιος το καρπώνεται, δε σε νοιάζει. Στην αείμνηστη Μαρινέλλα έχω κάνει τρεις δίσκους, αλλά γιατί τους έκανα; Γιατί πάντα σκεφτόμουν πού θα πάνε τα χέρια της και έγραφα με τα χέρια της. Γράφω με βάση αυτόν που θα το ερμηνεύσει. Γιατί ξέρω ποιος είναι. Πώς μπορεί να το αποδώσει; Πώς μπορεί να κάνει η φωνή του; Είναι λαϊκή ή πρέπει να μπει σε κάποιο λαϊκό, οπότε δεν θα είναι αμιγώς λαϊκό το τραγούδι», είπε αρχικά η Εύη Δρούτσα.
Και συνέχισε: Όλα τα κομμάτια του Πασχάλη Τερζή, τα έφτιαξα γιατί έβλεπα τον Πασχάλη. Κάναμε παρέα, κάναμε και ήξερα τι θέλει να πει. Ναι, ήξερα και τα εσωτερικά του, Το μόνο τραγούδι που σχεδόν δεν το επέβαλα, του άρεσε πολύ, ήταν το «Ο δικός μου ο δρόμος», γιατί το έγραψα για μένα, για τη ζωή μου. Όλη η ζωή μου είναι «Ο δικός μου ο δρόμος». Άμα ζούσα παθιασμένους έρωτες δε θα έγραφα για έρωτες γιατί παρασύρεσαι. Δεν έχω ζήσει μεγάλο έρωτα, τον έχω ζήσει με την δουλειά μου μόνο. Ο έρωτας ο μεγάλος αγάπη μου, είναι μια φούσκα πολλές φορές. Τα τραγούδια μου, δεν είναι φούσκα γιατί έχουν τραγουδηθεί από μεγάλες φωνές. Ο Πασχάλης Τερζής έπρεπε να πάει να καθίσει λίγο να ξεκουραστεί. Είχε κουραστεί πάρα πολύ, γιατί άρχισε μεγάλος την καριέρα του. Μιλάμε κάθε εβδομάδα τουλάχιστον δύο φορές».
Για την Eurovision και τον Ακύλα: «Ο Ακύλας έχει πάρει το μεγαλύτερο Όσκαρ στη ζωή του τώρα. Δηλαδή ο Ακύλας και να μην πάρει το πρώτο, βγαίνει πρώτος. Έχει πάρα πολύ μεγάλη φαντασία. Έχει άστρο. Σίγουρα έχει άστρο. Γιατί κι όλα αυτά που κάνει δεν τα σκέφτεται εύκολα ένας άλλος να τα κάνει. Δηλαδή εμένα δε θα με πειράξει να μη βγει πρώτος. Πρώτος είναι εκεί που είναι η χώρα σου. Εκεί είσαι πρώτος».
Για την Άννα Βίσση: «Την Άννα την αγαπώ πάρα πολύ. Της έχω γράψει έναν δίσκο και πιστεύω ότι θα γεμίσει το στάδιο. Δεν υπάρχουν τώρα εύκολα άνθρωποι να γεμίσουν ένα στάδιο. Αυτό το είχα δει εγώ μόνο στον Στέφανο. Την πρώτη συναυλία που έκανε στο ίδιο σημείο ο Στέφανος, εγώ δεν μπορούσα να φύγω. Μπήκα στο βαμαρίν και κάθισα μέχρι το πρωί. Τους παίρνανε με φορείο».
