Μνήμες από την περίπτωση της καθαρίστριας στον Βόλο ξυπνά η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη. Η ίδια μιλώντας στις «Εξελίξεις Τώρα», ξεσπά, καθώς τότε είχε καταδικαστεί για πλαστογράφηση απολυτήριου δημοτικού, προκειμένου να προσληφθεί.
Η τότε 53χρονη γυναίκα στην πραγματικότητα είχε φτάσει μέχρι την πέμπτη τάξη του δημοτικού και εργαζόταν σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου επί σχεδόν 20 χρόνια.
«Ήθελαν απολυτήριο δημοτικού. Ήθελαν μέχρι ΣΤ’ δημοτικού. Εγώ εν τω μεταξύ επειδή ήταν ο άντρας μου ανάπηρος, είχα δύο παιδιά να μεγαλώσω, το παραποίησα για να με πάρουν στη δουλειά. Με πήραν στη δουλειά, δούλεψα 20 χρόνια σχεδόν».
Οι πληγές του παρελθόντος φαίνεται να μην έχουν επουλωθεί πλήρως για την 60χρονη σήμερα γυναίκα. Η φωνή της σπάει όταν φέρνει στο μυαλό της τις 23 ημέρες που έζησε στην φυλακή.
«Στο πειθαρχικό βέβαια μου είπαν να μην απολυθώ αλλά να με κατεβάσουν βαθμίδα αλλά ο δήμος ζήτησε τη δίωξή μου. Ο δήμος ήθελε να μου τα πάρει και να δώσω και τα λεφτά πίσω στα τόσα χρόνια που δούλεψα. Με πήγαν δικαστήριο. Στο πρώτο δικαστήριο έφαγα 15 χρόνια και στο δεύτερο 10. Και κάθισα 23 μέρες μέσα φυλακή και μετά πήγα Άρειο Πάγο και ο Άρειος Πάγος με αθώωσε. Θα μου μείνουν πάντα, πάντα μέσα στο μυαλό μου. Δεν φεύγουν. Ούτε μία μέρα δεν είναι να περνάς μέσα».
«Καταστράφηκε η ζωή μου»
Η περιπέτειά της κράτησε 4 ολόκληρα χρόνια. Αναγνωρίζει το λάθος που έκανε όταν πλαστογράφησε το απολυτήριο δημοτικού και δέχεται ότι ήταν σωστό που την «έπιασαν» ωστόσο μιλώντας στις «Εξελίξεις Τώρα» τονίζει ότι η ζωή της καταστράφηκε και ακόμα παλεύει για το μεροκάματο.
«Έκανα το λάθος, ζήτησα συγγνώμη, δικάστηκα, έχασα τη δουλειά μου. Το απολυτήριο το έβγαλα γιατί μου είχαν πει ότι αν το βγάλω θα με ξανάπαιρναν στη δουλειά. Είπα δεύτερη ευκαιρία, ζήτησα συγνώμη. Πήγα πήρα το απολυτήριο, μου είχαν πει, όταν γινόταν όλο αυτό που ακουγόταν, μου είχαν υποσχεθεί ότι θα με πάρουνε. Τελικά δεν έγινε αυτό. Εργάζομαι από δω και από κει όπου βρω δουλειά».
Εκείνη την περίοδο είχαν προκληθεί τεράστιες κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις. Ο Άρειος Πάγος την αθώωσε διότι δεν έβλαψε το Δημόσιο.
Η 60χρονη καθαρίστριας εκφράζει την αγανάκτησή της, κάνοντας λόγο για δύο μέτρα και δύο σταθμά.
«Θεωρώ ότι ήταν πολύ σκληρό αυτό που μου ‘δώσαν τόσο πολλά χρόνια αλλά πρέπει να δικαστεί και ένας άλλος άνθρωπος, που μπορεί να είναι πολιτικός, μπορεί να είναι οτιδήποτε. Όπως δικάστηκα εγώ, πρέπει να δικαστεί και αυτός. Δηλαδή δεν μπορώ να πάω εγώ για κακούργημα και ο άλλος να πάει για πλημμέλημα. Δηλαδή είμαστε σε διαφορετικούς Θεούς, σε κατώτερο Θεό; Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό. Για αυτό μόνο το πράγμα δηλαδή στεναχωριέμαι και είμαι απογοητευμένη. Προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου. Συγκινήθηκα. Δεν ξεχνιέται γιατί η καταστράφηκε η ζωή μου».
Πρόκειται για δύο διαφορετικές υποθέσεις αλλά και για δύο διαφορετικές μεταχειρίσεις. Τα ερωτήματα πολλά βέβαια. Υπάρχει επιλεκτική αυστηρότητα ή επιλεκτική επιείκεια; Ισχύουν ακόμα οι ανισότητες και με τι τίμημα πληρώνει ο εκάστοτε, μία παρατυπία;
