Η τελευταία αρνητική εξέλιξη στη γεωπολιτική σκακιέρα της νοτιοανατολικής Μεσογείου αφορά στην υπογραφή συνυποσχετικού μεταξύ του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του ηγέτη της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης Φαγιέτ αλ-Σαράτζ για τη μεταξύ τους οριοθέτηση των μεταξύ τους ζωνών.
Εν ολίγοις, η Τουρκία «χαρίζει» – σαν να είναι δικά της – στη Λιβύη περίπου 40 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα από θαλάσσια περιοχή εντός της Ελλάδας.Για αυτόν τον λόγο, η Ελλάδα πρέπει να επισπεύσει τις θαλάσσιες έρευνες. Η παρουσία εταιρειών, όπως η Total και η Exxon Mobil, είναι εγγύηση για την Ελλάδα.Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν είναι απλώς παράνομο, αλλά δεν στέκει στη λογική της γεωγραφίας. Εντός των υποτιθέμενων θαλάσσιων ορίων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, βρίσκεται το οικόπεδο 20 που η Ελλάδα έχει καταχωρήσει με διεθνή διαγωνισμό το 2014.Σύμφωνα με τον Ηλία Κονοφάγο, χημικό μηχανικό και μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών, μία διέξοδος για την Ελλάδα είναι η συμμαχία με το καθεστώς Χάφταρ στην ανατολική Λιβύη.Κατά τον Ιωάννη Μαζή, καθηγητή ΕΚΠΑ και πρόεδρο του τμήματος Τουρκικών & Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών, σκοπός της Τουρκίας με αυτή τη συμφωνία είναι να διεκδικήσει αυτές ακριβώς τις θαλάσσιες ζώνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.Η άλλη της εναλλακτική θα ήταν να κάνει πόλεμο, όπως σημειώνει ο κ. Μαζής, κάτι που ωστόσο θα έβρισκε αντίθετες διεθνείς δυνάμεις όπως η Αίγυπτος, το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η Γαλλία.
