«1915, Ο Εθνικός Διχασμός» : ο ιστορικός Γιώργος Θ. Μαυρογορδάτος μιλά για το βιβλίο που κατέκτησε την πεντάδα των best – sellers, τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τους σημερινούς πολιτικούς αρχηγούς.
«1915, Ο Εθνικός Διχασμός» : ο ιστορικός Γιώργος Θ. Μαυρογορδάτος μιλά για το βιβλίο που κατέκτησε την πεντάδα των best – sellers, τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τους σημερινούς πολιτικούς αρχηγούς.
Μπορούν τα γεγονότα να μεροληπτήσουν υπέρ ενός πολιτικού, στο μυαλό και τα γραφόμενα ενός καταξιωμένου ιστορικού; «Μπορούν», είναι η απερίφραστη απάντηση του πανεπιστημιακού και συγγραφέα Γιώργου Θ. Μαυρογορδάτου, που μιλά στο WEB TV και την Εριφύλη Μαρωνίτη για το τελευταίο του βιβλίο (εκδόσεις Πατάκη) , το οποίο έχει κατακτήσει, εδώ και εβδομάδες τις λίστες των best sellers, στα βιβλιοπωλεία της χώρας.
«Και μάλιστα μπορεί να ξεκινήσεις δίχως την παραμικρή πρόθεση ή προκατάληψη, αλλά να σε οδηγήσουν τα ίδια τα γεγονότα και οι αντικειμενικές συνθήκες. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, καθώς βεβαιώνομαι ότι η Ιστορία δικαίωσε πολλά από τα στοιχήματά του», τονίζει ο Γ. Μαυρογορδάτος.
Ο καθηγητής και ιστορικός με την πολύχρονη πείρα μιλά και για τους χαρισματικούς ηγέτες. «Δίκοπο και …τρίκοπο μαχαίρι, μπορεί να αποδειχθούν», μας λέει. Και συμπληρώνει : «Γιατί να τους χρειάζεται μια κανονική και εύρυθμη δημοκρατία; Θα έπρεπε να λειτουργεί με απλούς αλλά ικανούς ανθρώπους. Και όχι να αναζητά χαρισματικές μορφές, που εμφανίζονται ως μάγοι ή θαυματοποιοί , οι οποίοι μάλιστα μπορεί και να απαιτούν αφοσίωση ή και τυφλή υπακοή».
Καθώς η κουβέντα πηγαίνει στα οφέλη από τη μελέτη της Ιστορίας και στους πολιτικούς αρχηγούς της μεταπολιτευτικής περιόδου, ο Γ. Μαυρογορδάτος τονίζει την ανάγκη της σεμνότητας, της γνώσης «το τι έχουν κάνει οι προκάτοχοι τους», και μιας βαθύτερης ιστορικής παιδείας, «που αν εξαιρέσεις την παλιά ΝΔ και το ΚΚΕ εσωτερικού- και το ΚΚΕ αλλά για διαφορετικούς λόγους- μόνον για έλλειμμα μπορούμε να μιλάμε στο πεδίο αυτό».
Για τον συγγραφέα και ιστορικό, δημόσια και ιστορική παιδεία αποτελούν σύνολο και αναγκαία προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία μιας σύγχρονης δημοκρατίας, που ωστόσο πολύ απέχει «από τη σημερινή αρκετά δυσάρεστη και μάλλον απαισιόδοξη κατάσταση».
Εριφύλη Μαρωνίτη
