Η συντριβή τους αποτυπωμένη στις εκφράσεις και στην κάθε τους κίνηση. Ο Τραϊανός Δέλλας και η μονάκριβη κόρη του ζουν την αυλαία του δράματος. Συντετριμμένοι. Κρατώντας σφιχτά ο ένας το χέρι του άλλου.
Η Γωγώ Μαστροκώστα πάλεψε, έδωσε μάχες με αστείρευτα ψυχικά αποθέματα και εκείνοι που στάθηκαν βράχοι δίπλα της, ήταν το πρωί συντετριμμένοι. Χαμένοι στις σκέψεις τους. Αμίλητοι πολύ κοντά σε συγγενείς και φίλους που θέλησαν να τους συμπαρασταθούν στον Γολγοθά τους. Τίποτα και κανείς όμως δεν μπορούσε να τους παρηγορήσει.
Ο συγκλονιστικός επικήδειος του Τραϊανού Δέλλα
Ο επικήδειος που εκφώνησε ο Τραϊανός Δέλλας σπαρακτικός. Μια κατάθεση ψυχής για τη γυναίκα της ζωής του που λάτρεψε. Το δικό του ευχαριστώ για όσα πρόλαβαν να ζήσουν μαζί.
«Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα: «Μη φοβάσαι. Θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια». Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό. Αλλά και πάλι σου είπα: «Μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα». Και το έκανες. «Κι εγώ θα είμαι εδώ». Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ. Και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά όπου και να είσαι, να ξέρεις, η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι ήθελα να πω, που αφιερώναμε ο ένας στον άλλον.
»Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουνα σίγουρη. Να ήσουνα σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε σένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα. Απ’ την ίδια τη σκανδάλη δε θα φοβόμουνα, πως για μια φορά και πάλι θα ξανά σκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Για να είστε εδώ όλοι έχετε κάτι μέσα σας από τη Γωγώ. Κάτι σας έχει δώσει, ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά, μια στιγμή. Κρατήστε τις αυτές τις στιγμές. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε. Αυτό θα ήθελα να είναι ένα μήνυμα».
Ο συγκλονιστικός επικήδειος της κόρης της, Βικτώρια
Οι σπαρακτικές εικόνες στο Ναό της Αγίας Τριάδας στο Ελληνικό διαδέχονταν η μία την άλλη. Δάκρυα για μια γυναίκα που έφυγε στα 56 της και που για χρόνια προσπαθούσε να βρει δυνάμεις για να μεγαλώσει την κόρη της.
Τα μαύρα γυαλιά στα μάτια της 18χρονης Βικτώριας ήταν αδύνατον να κρύψουν την οδύνη της. Οι αγκαλιές των δικών της ανθρώπων σε αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές αδύνατον να μετριάσουν τον πόνο στην ψυχή της.
«Αρχικά ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους εσάς που ήρθατε σήμερα να τιμήσετε τη μαμά μου και να σταθείτε δίπλα στην οικογένειά μου. Ξέρω πως σήμερα είναι μια μέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στενοχωρημένοι. Όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και υπερηφάνεια. Αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μια στοργική κόρη και μια δυνατή αδερφή. Και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά.
»Μαμά! Μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη, να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Είσαι και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου. Και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου. Και αυτό το αφιερώνω σε εσένα. Στο γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και θέλω αυτή τη στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ έναν στίχο. «Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι μοναδική». Σ’ αγαπώ μαμά. Δε σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου».
Συγκλονισμένη η οικογένειά της
Ο πόνος της μάνας ανείπωτος. Η γυναίκα που έφερε στον κόσμο τη Γωγώ Μαστροκώστα έζησε την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής της. «Καλώς το αστέρι μου, καλώς το λουλούδι μου» ακούστηκε να λέει όταν έφτασε το λευκό φέρετρο στην εκκλησία.
Η αδερφή της Γωγώς Μαστροκώστα ήταν αδύνατον να συγκρατήσει τα δάκρυά της, όπως και η επιχειρηματίας Μαρία Καλάβρια που προσπαθούσε να βρει παρηγοριά στον ώμο του Χάρη Σιανίδη. Ο αδερφός του Τραϊανού Δέλλα, πολύ κοντά σε στενούς συγγενείς, πάντα κοντά στην ανιψιά του.
Η χρυσή γενιά της εθνικής ποδοσφαίρου που κατέκτησε το Euro το 2004, ήταν εκεί το πρωί. Ο Ντέμης Νικολαΐδης, ο Ίλια Ίβιτς με τη σύζυγό του, ο Κώστας Κατσουράνης, ο Βασίλης Λάκης και ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος που είχαν υπάρξει συμπαίκτες του Τραϊανού Δέλλα και στην ΑΕΚ, μαζί με τον Αντώνη Νικοπολίδη, τον Τάκη Φύσσα και τον Γιώργο Τζαβέλα που έφτασε στην εκκλησία με τη Βίκυ Κάβουρα.
Όλοι τους γνώριζαν προσωπικά τη Γωγώ Μαστροκώστα και μάθαιναν για τον αγώνα των δικών της ανθρώπων να την στηρίξουν στις μάχες της. Όπως έλεγαν αποφάσισαν να σταθούν στο πλευρό του φίλου τους χωρίς δεύτερη σκέψη.
Οι δικοί της άνθρωποι προσεύχονταν τις τελευταίες μέρες για ένα θαύμα. Ευελπιστούσαν πως η Γωγώ Μαστροκώστα θα έβγαινε και πάλι νικήτρια. Όπως τότε που πάλεψε για πρώτη φορά με τον καρκίνο και τον νίκησε. Τότε που ο Τραϊανός Δέλλας ανακουφισμένος, αισιοδοξούσε για το μέλλον.
Συγκλονισμένοι οι φίλοι της
Στην εκκλησία του Ελληνικού άτομα που γνώρισαν τη Γωγώ Μαστροκώστα στο χώρο του μόντελινγκ όπως η Νόνη Δούνια, καλλιτέχνες που έκαναν μαζί της παρέα όπως ο Αντώνης Ρέμος και η σύζυγός του, η Δέσποινα Βανδή με τον Βασίλη Μπισμπίκη, η επιχειρηματίας Μιράντα Πατέρα και πολλοί ακόμη με τη θλίψη τους να αποτυπώνεται στις κινήσεις και στις λέξεις που έβγαιναν με δυσκολία.
Όλοι θα θυμούνται τη Γωγώ Μαστροκώστα για τη δύναμη, το χιούμορ και τη θετική της ενέργεια. Για την ποιότητα του χαρακτήρα της, στα εύκολα και στα δύσκολα της ζωής.
Στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας η ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα
Μετά την εξόδιο ακολουθία οι στενοί συγγενείς της Γωγώς Μαστροκώστα ξεκίνησαν για την ταφή της, στο ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου. Με τις σκέψεις όλων να βρίσκονται στον Τραϊανό Δέλλα και την κόρη του, που συγκλόνισαν την ώρα του ύστατου αποχαιρετισμού.
