Άγνωστοι μέχρι χθες άνθρωποι, νοιάζονται για τον ταλαιπωρημένο Ηλία και έχουν γίνει η οικογένειά του. Αυτοί τον αναζητούν ανήσυχοι για την τύχη του.
Φίλος και γείτονάς του λέει στην εκπομπή:
«Ο Ηλίας συνήθιζε να πηγαίνει στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας και να ζητά βοήθεια. Έτσι γνωριστήκαμε. Αρχίσαμε να μιλάμε και σιγά-σιγά μου άνοιξε την καρδιά του, λέγοντάς μου πράγματα για τη ζωή του. Όποτε χρειαζόταν κάτι, με έπαιρνε τηλέφωνο ή μου έστελνε μήνυμα και, όσο μπορούσα, τον βοηθούσα.
»Γενικά, ο κόσμος τον στήριζε — του πήγαιναν φαγητό και του έδιναν λίγα χρήματα, γιατί ήταν αγαπητός σε όλους. Και αυτό γιατί, παρά τις απίστευτες δυσκολίες που είχε περάσει, δεν παραπονιόταν ποτέ. Αυτό ήταν το πιο συγκλονιστικό στον Ηλία. Πριν από κάποια χρόνια είχε χάσει τη μητέρα του, με την οποία ζούσαν μαζί στο σπίτι της. Μετά τον θάνατό της, συγγενείς από τον δεύτερο γάμο της τον απομάκρυναν από το σπίτι», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο φίλος του εξηγεί πως, αν και αρκετοί άνθρωποι προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούσαν, κανείς δεν ήταν σε θέση να του εξασφαλίσει μια μόνιμη στέγη και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.
«Κάποιες φορές, σε ακραίες περιπτώσεις, του πλήρωναν ακόμη και δωμάτιο σε ξενοδοχείο. Όπως θα δείτε και από τον χώρο όπου έμενε, δεν ήταν μέρος για να ζει άνθρωπος. Ειδικά τον χειμώνα, είχε αφόρητο κρύο και νερά που έτρεχαν παντού. Η άλλη επιλογή του ήταν να κοιμάται σε κάποιο παγκάκι.
»Είχε και σοβαρά προβλήματα υγείας. Από το κρύο είχε συγκεντρωθεί υγρό στον πνεύμονά του και κατά καιρούς επισκεπτόταν γιατρούς ή νοσηλευόταν. Άλλοι φίλοι του μού είπαν ότι τον αναζήτησαν παντού, ακόμη και στα νοσοκομεία, χωρίς όμως να βρουν κάποιο στοιχείο».
Η τελευταία συνάντηση
Η τελευταία τους συνάντηση έγινε το απόγευμα της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου, έπειτα από πρωτοβουλία του φίλου του, λόγω της κακοκαιρίας.
«Του είπα να περάσει από το σπίτι για να του δώσω λίγα χρήματα, ώστε να αγοράσει μια φιάλη υγραερίου που χρειαζόταν. Πριν φύγει, μου ζήτησε μια ομπρέλα. Του την έδωσα. Επειδή μένουμε κοντά, είχε έρθει με τα πόδια και όχι με το ποδήλατό του.
»Ήταν ο συνηθισμένος Ηλίας: χαμογελαστός, όπως πάντα. Είχε μαζί του και το κινητό του τηλέφωνο. Μετά χάθηκαν τα ίχνη του. Αργότερα έμαθα πως ήταν ενεργός την Πέμπτη στο Viber, χωρίς όμως να διαβάζει τα μηνύματα που του έστελναν. Εκεί άρχισαν όλοι να ανησυχούν. Πήγα ακόμη και στην ενορία του και μίλησα με τον πνευματικό του, αλλά κανείς δεν τον είχε δει», καταλήγει.
