Όταν μία γυναίκα γεννά πρόωρα, δεν το προγραμματίζει, ούτε το ελέγχει. Κι ενώ η κοινή λογική λέει πως η προσπάθειά της να κρατήσει το νεογνό της ζωντανό αποτελεί ίσως τον ορισμό της ανωτέρας βίας, τα δικαστήρια του Πειραιά φαίνεται πως έχουν άλλη γνώμη.
Η περιπέτεια μίας δικηγόρου
«Βρέθηκα σε μία πολύ δύσκολη σωματικά και ψυχικά κατάσταση, γιατί είναι πάρα πολύ έντονα τα συναισθήματα μίας μητέρας που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί το οποίο προσπαθεί να επιβιώσει. Δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω σε κανέναν απολύτως ρόλο. Δηλαδή ο σκοπός της ύπαρξής μου ήταν μονάχα να μπορέσω να αναστήσω αυτό το παιδί».
Η Ελένη Σωτήραλη, μητέρα τριών μικρών παιδιών, είναι εδώ και 20 χρόνια αφοσιωμένη στον αγώνα της για την απονομή δικαιοσύνης. Η μάχιμη δικηγόρος, που δεν κατάφερε να πάει στο δικαστήριο λίγα μόλις 24ωρα μετά τον πρόωρο τοκετό της, μιλά για πρώτη φορά στην κάμερα της εκπομπής «Εξελίξεις Τώρα» για την αδιανόητη απόφαση του Εφετείου Πειραιά, που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων.
«Δεν μπόρεσα να παρασταθώ στις 9 Ιανουαρίου. Την περίοδο εκείνη εγώ δεν είχα καμία επικοινωνία, ήμουν τελείως αποκομμένη και απολύτως αφοσιωμένη στο νεογέννητο παιδί μου που προσπαθούσε να επιβιώσει. Η δικαστής, η οποία εξέδωσε πρόσφατα τη συγκεκριμένη απόφαση, έκρινε ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας. Ότι ο πρόωρος τοκετός, η παραμονή του παιδιού στη μονάδα εντατικής νοσηλείας και η δική μου εμπύρετη και κλινήρης κατάσταση για το επόμενο διάστημα, δεν είναι αρκετά για να στοιχειοθετήσουν συνθήκη ανωτέρας βίας. Ανέφερε ότι θα έπρεπε να έχω μεριμνήσει. Πώς να έχω μεριμνήσει άραγε για ένα πρόωρο τοκετό; Αυτό πραγματικά δεν μπορώ να το εξηγήσω».
Ούτε λίγο ούτε πολύ, το Μονομελές Εφετείο Πειραιά θεώρησε πως η Ελένη έπρεπε να είχε προβλέψει πως θα γεννήσει πρόωρα και πως όφειλε να ειδοποιήσει πως θα λείψει, χωρίς να εξετάσει τη σωματική και ψυχική κατάστασή της αλλά και την κρισιμότητα της υγείας του πρόωρου βρέφους της.
«Δεν είναι δυνατόν για τη δικηγόρο επαγγελματία να καρδιοχτυπά σε μία τόσο σημαντική στιγμή της ζωής της, για το αν θα μπορέσει να διασώσει την επαγγελματική της ζωή. Είμαστε πολύ πίσω, δεν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον, οι κατάλληλες υποδομές, οι κατάλληλοι θεσμοί ώστε να πλαισιώσουν την απόφαση μίας νέας γυναίκας να γίνει μητέρα. Δεν μπορούμε να συζητάμε σε αυτή τη χώρα για υπογεννητικότητα και για ποιον λόγο τα ζευγάρια δεν αποφασίζουν να κάνουν παιδιά και για ποιον λόγο τα ζευγάρια κάνουν ένα παιδί».
Σύσσωμος όμως ο νομικός κόσμος στέκεται στο πλευρό της Ελένης Σωτήραλη, κάνοντας λόγο για απαράδεκτη απόφαση.
«Δεν μπορεί να λείπει το στοιχείο της ενσυναίσθησης από τις δικαστικές αποφάσεις και το στοιχείο της γνώσης της κοινωνίας. Είναι απαραίτητα. Ίσως να μπορέσει να προκύψει και κάτι θετικό για επόμενες υποθέσεις που θα έρθουν στο μέλλον, για επόμενες συναδέλφους που θα αντιμετωπίσουν αντίστοιχες καταστάσεις, να μην χρειαστεί να καρδιοχτυπήσουν, να μην χρειαστεί να ανησυχήσουν, να μπορούν να απολαύσουν τη μητρότητα και με κάποιον τρόπο να αλλάξει αυτό το πλαίσιο. Και αφού η δικαστική εξουσία δεν μπορεί να το αξιολογήσει και φαίνεται ότι υπάρχουν πολλές αδικίες που συμβαίνουν, θα πρέπει να υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία. Θα έλεγα σε συναδέλφους οι οποίες αντιμετωπίζουν αντίστοιχες καταστάσεις, να μην πτοούνται καθόλου και να αισθάνονται ότι θα τα καταφέρουν με την αξία τους και το σπαθί τους».
