Ο Κώστας Κόκλας ήταν ο σημερινός καλεσμένος στο «Χαμογέλα και Πάλι!».
Ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε για την παράσταση «Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα» στην οποία συμμετέχει.
«Είναι μια παράσταση που σε παίρνει με την ατμόσφαιρα που έχει, με τα τραγούδια. Έχεις την ευκαιρία πάλι να ζήσεις στιγμές μιας Ελλάδας που είχε περάσει. Της Ελλάδας που διαμορφώνονταν αλλιώς οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Που είχαμε άλλη άποψη για όλα τα πράγματα εντελώς διαφορετική. Ο Ζαμπέτας είχε ένα κασετόφωνο και ότι του συνέβαινε το έλεγε στο κασετόφωνο. Όλη την άποψη που είχε για τους συνεργάτες του, για την οικογένειά του, για τη γυναίκα του. Όλα τα έγραφε σε ένα κασετοφωνάκι. Και υπάρχει πάρα πολύ υλικό. Μπορεί να είναι και κάπου στις 60 ώρες υλικό όπου ο Πέτρος Ζούλιας κάθισε και ξεχώρισε αρκετά κομμάτια από αυτό και έφτιαξε αυτή τη μαγική παράσταση που εντάξει πρωταγωνιστεί ο Ζαμπέτας, γιατί ακούγεται συνέχεια η φωνή του Ζαμπέτα. Όλο το έργο είναι στημένο πάνω στην αφήγησή του. Μεγάλη χαρά γιατί ξανασυναντιέμαι με τον Θοδωρή Αθερίδη και θα κάνει και κάτι που του πάει πάρα πολύ γιατί θα κάνει τον «Τσάντα», τον Βασιλειάδη. Τα περισσότερα τραγούδια από αυτά που τραγουδάμε είναι του Βασιλειάδη. Μοίραζε στίχους. Συγγενείς του Ζαμπέτα έχουν έρθει στην παράσταση και είναι συγκινημένοι. Λείπει η αθωότητα, η αθωότητα», είπε αρχικά ο Κώστας Κόκλας.
«Ήταν εντελώς διαφορετικές εποχές τότε. Πολύ αθώοι άνθρωποι, πολύ αθώοι. Ήταν νομίζω μετά από πολύ δύσκολα χρόνια που είχαν περάσει αυτοί οι άνθρωποι, με πολέμους, με προσφυγές. Η Ελλάδα είχε μια, είχε μια διάθεση άνθησης. Όλα θα πήγαιναν καλά. Ξεκίνησε από εκείνα τα χρόνια, από τη δεκαετία του 70, του 60, 70 και κορυφώθηκε βέβαια με τα ωραία χρόνια του 80 που ξεφύτρωσε. Ήταν μια περίοδος που μας έμαθε πάρα πολλά πράγματα, χτίσαμε μια ιστορία και καλό είναι να τη να τη θυμόμαστε και να έχουμε επίγνωση του τι είμαστε και που πάμε. Θα μας βοηθήσει και για πιο μετά», συνέχισε.
Ο Κώσταςε Κόκλας πρωταγωνιστεί και στην παράσταση “Μάρτυρας Κατηγορίας” στο θέατρο Χορν.
«Μου αρέσει πάρα πολύ η δουλειά μου. Ό, τι και να κάνω. Το κάθε τι έχει την ομορφιά του και αξίζει να επενδύσεις σε αυτό καλλιτεχνικά. Είναι λίγο πιο απαιτητικό είδος η κωμωδία. Ένα εσωτερικό timing που πρέπει να το έχεις λίγο. Δηλαδή δεν είναι στο δράμα είναι εξαιρετικά δύσκολο και αυτό θέλει φοβερή συγκέντρωση και άλλο είδους προσέγγιση. Αλλά εντάξει, υποστηρίζεται και από άλλα πράγματα και από την ατμόσφαιρα και από το ρυθμό και είναι λίγο πιο διαχειρίσιμη. Είναι μια δουλειά πια που εάν την αγαπάς πραγματικά μπορεί να σε ανταμείψει. Δεν είναι όπως παλιότερα ξέρεις που ήταν. Στην σχολή τότε δεν υπήρχαν και πολλοί τηλεοπτικοί, απλά ήταν ένα είδος υποδεέστερο οι τηλεοπτικοί ηθοποιοί. Καλό ήταν να κάνεις καριέρα μέσα από το θέατρο για να είσαι πρωταγωνιστής. Ήταν η άποψη που είχαν. Δεν ξέρανε κιόλας οι άνθρωποι δεν είχαν και την ευκαιρία. Τελικά η ζωή απέδειξε ότι αυτή η γενιά που έβγαλε τηλεοπτικούς ηθοποιούς, ας πούμε, αυτοί είναι οι ηθοποιοί που τώρα έχουν γεμάτα τα θέατρα παντού. Βγήκαν εξαιρετικά ονόματα. Ο ρόλος που με έχει «στιγματίσει» και που μου μιλά ακόμα ο κόσμος είναι ο ρόλος μου ως «Αλέκος» στα «Εγκλήματα»», υπογράμμισε αναφορικά με την κωμωδία και την τηλεόραση.
