«Έχω μεγάλο πρόβλημα ακόμα και για την επιβίωσή μου. Το να μην έχει ένας άνθρωπος τα απαραίτητα κάθε μέρα, είναι πάρα πολύ δύσκολο».
Κραυγή αγωνίας
Ο κύριος Απόστολος δούλευε ως οδηγός σε εταιρία μεταφορών όταν, πριν από 11 μήνες, η ατυχία τού χτύπησε την πόρτα, καθώς διαγνώστηκε με οξεία λευχαιμία.
«Στην αρχή με κράτησαν 2,5 μήνες μέσα στο νοσοκομείο. Μετά από 2,5 μήνες βγήκα και ξεκίνησα τις χημειοθεραπείες μου».
Ωστόσο, όλα ανατράπηκαν κατά τη διάρκεια νοσηλείας του στο «Ιπποκράτειο».
«Κόλλησα έναν μύκητα στον πνεύμονα. Πήγα σε έναν θωρακοχειρουργό στο νοσοκομείο ‘Σωτηρία’. Μου είπε ότι αυτός ο μύκητας που κόλλησες είναι σαν γάγγραινα. Έχει σαπίσει ο μισός πνεύμονας και πρέπει να αφαιρεθεί».
Εδώ και περίπου 20 μέρες βρίσκεται στο σπίτι του αναρρώνοντας, εν αναμονή της μεταμόσχευσης για τη λευχαιμία. Η περιπέτειά του όμως δεν σταματάει εδώ.
«Μου είπαν ότι προφανώς θα πάρω ένα επίδομα από τη λευχαιμία που έχω, διότι με έβγαλαν με 80% αναπηρία. Εδώ και 5 μήνες προσπαθώ, τους έχω πάρει πολλές φορές τηλέφωνο σε πολλές υπηρεσίες. Κανένας δεν ξέρει τίποτα κι εγώ κατέληξα να έχουν περάσει 5 μήνες και να μην έχω πάρει αυτό το επίδομα».
Οι οικονομικές συνέπειες έχουν δυσκολέψει αβάσταχτα την καθημερινότητά του, καθώς ο ίδιος δεν εργάζεται.
«Τα χρέη μου είναι πάρα πολλά. Εγώ δεν μπορώ να δουλέψω. Μου έστειλε εξώδικο ο σπιτονοικοκύρης μου γιατί του οφείλω 4 ενοίκια και του οφείλω και τα κοινόχρηστα. Δεν μπορώ να αγοράσω τα φάρμακά μου. Τα φάρμακά μου κοστίζουν 50 ευρώ. Εγώ αυτά τα χρήματα δεν τα έχω».
Ο κύριος Απόστολος δίνει καθημερινά μια διπλή μάχη: για την υγεία του αλλά και για την ίδια του την επιβίωση. Όσο περιμένει την στήριξη που δικαιούται, κρατιέται από την ελπίδα ότι δεν θα αφεθεί μόνος σε αυτήν την σκληρή δοκιμασία.
