Ο Πασχάλης Τσαρούχας ήταν ο σημερινός καλεσμένος της εκπομπής «Buongiorno».
Ο γνωστός ηθοποιός πρωταγωνιστεί στον «Ζορμπά». Το παγκόσμιας εμβέλειας μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη για πρώτη φορά σε σκηνή του ΚΘΒΕ.
«Στο Κρατικό κάνουμε τον Ζορμπά. Στη Μονή Λαζαριστών ξεκινήσαμε προχθές το Σάββατο. Σκίζουμε, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι. Και στη Γη της Ελιάς κατεβαίνω Κύπρο, γιατί πρέπει να κατεβαίνω στην Κύπρο να συνεχίσω τον «Στάθη». Είναι ωραίο να στο λένε το «σου πάει» για τον Ζορμπά, αλλά έχει πάρα πολύ κόπο να το φέρεις πέρα, γιατί είναι πολύ ειδικός χαρακτήρας, πολύ απαιτητικός και σωματικά και είναι άλλο πράγμα, να σου πηγαίνει και άλλο να το να το παρουσιάζεις, να «το έχεις». Στο Κρατικό είναι πρώτη φορά. Τον έχουμε δει με τον Γρηγόρη τον Βαλτινό πριν από κάποια χρόνια και τον έχουμε δει και από τον Γιάννη Κακλέα με τον Γιάννη Στάνκογλου», ανέφερε ο Πασχάλης Τσαρούχας.
Για την στάση ζωής του: «Μεγαλώνω ωραία γιατί είμαι καλός άνθρωπος. Νομίζω ότι μεγαλώνοντας κανείς αυτό που βγαίνει, βγαίνει η ψυχή του. Όχι να σου βγάλουν την ψυχή. Απλώς σου φεύγει όλη αυτή η φασαρία που έχεις. Τώρα δε χρειάζεται να τα προλαβαίνεις όλα. Λίγο ησυχάζει νομίζω ο άνθρωπος μεγαλώνοντας. Αλλά μην κάνουμε και τους γέρους. Κάθε φορά που συναντάς τα παιδιά ζητάς συγγνώμη, είτε ομολογημένη, είτε από μέσα σου, είτε τις ώρες που δεν είσαι εκεί. Δηλαδή ένας άνθρωπος ο οποίος είναι γονιός, εσύ ξέρεις. Πάντα έχει ενοχή. Πάντα κάτι παραπάνω θα μπορούσες να έχεις κάνει που δεν έχεις καταφέρει», τόνισε.
Για τα παιδικά βιβλία που γράφει και την προσωπική ζωή του: «τα βιβλία είναι από το 98-99. Κάπου εκεί έχουν. Ξεκίνησα να εκδίδω βιβλία σε εκδοτικούς οίκους. Ένας άνθρωπος ο οποίος έχει κάποιες σταθερές. Βάζει κάποιους περιορισμούς στο περιβάλλον σε σχέση με τη δουλειά. Δηλαδή δε θέλει πολλές φωτογραφίες, δε θέλει πολλά. Δε σημαίνει ότι είναι ένας άνθρωπος αναίσθητος ή σκληρός. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος προστατεύεται. Δηλαδή σε έναν άνθρωπο ο οποίος συμπεριφέρεται έτσι, εγώ μάλλον διαβάζω από πίσω μια τρυφερότητα και όχι ένα «εγώ είμαι και όχι κανένας άλλος». Εγώ έτσι το αντιλαμβάνομαι στους ανθρώπους οι οποίοι έχουν μια άμυνα και φαίνονται λίγο σκληροί, λίγο δύσκολοι, λίγο ζόρικοι. Εγώ από πίσω διαβάζω ένα πολύ ευαίσθητο κομμάτι, το οποίο δεν έχω κι άλλο τρόπο να το προστατέψω. Κατά καιρούς μπορεί να με έχουν ενοχλήσει διάφορα πράγματα που έχουν βγει στη δημοσιότητα. Τα πράγματα τα διαχειρίζεσαι πολύ με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, σε κάθε περίοδο κτλ. Από κει και πέρα έδωσα κι εγώ το στίγμα μου. Δηλαδή από ένα σημείο και μετά δεν με ενοχλούσε κανείς γιατί ήξεραν δε θα πάρουν τίποτα. Δεν το έπαιξα αυτό το παιχνίδι. σε ένα βαθμό κι εγώ μπήκα σε αυτό το κόλπο αλλά το έκοψα πάρα πολύ γρήγορα. Δεν ήθελα τα προσωπικά να βγαίνουν προς τα έξω είτε είχε να κάνει με σχέσεις. Δεν ψωνίστηκα ποτέ μου. Ήμουν ευχαριστημένος με κάποια πράγματα που έκανα, αλλά δεν ψωνίστηκα».
«Καλώς έγινε ό,τι έγινε με το METOO»
Για το ΣΕΗ και τις καταγγελίες κακοποιητικών συμπεριφορών: «Δεν γινόταν να μιλήσεις την περίοδο των καταγγελιών γιατί εμείς είχαμε άπειρες πληροφορίες τότε, οι οποίες άλλες ήταν επιβεβαιωμένες, άλλες ανεπιβεβαίωτες καταγγελίες, τις οποίες αρνούνταν να τις υπογράψουν. Αλλά έβλεπες ότι αυτό το πράγμα ήξερες ότι έχει γίνει. Δηλαδή ήταν και πράγματα που ξέραμε ότι έχουν συμβεί. Δεν ήμουν ποτέ παρών σε περιστατικό κακοποιητικής συμπεριφοράς, δεν θα το επέτρεπα να έχει γίνει μπροστά μου. Υπήρξαν συνάδελφοι που ανέχονταν πράγματα και έτσι δούλευαν πιο εύκολα. Σωστά έγινε ό,τι έγινε με το METOO. Ήταν πάρα πολύ λεπτή η θέση μας και δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε. Ένας άνθρωπος ο οποίος είναι κακοποιητής για κάποιο λόγο είναι κακοποιητής. Κάπως έχει κακοποιηθεί και ο ίδιος, κάποιο μοντέλο επαναλαμβάνει, κάποιο κενό του συμπληρώνει. εγώ τότε δεν ήμουν δικαστής. Εγώ είχα μια εισαγγελική παραγγελία, ό,τι είναι τέτοιο να μου το φέρνεις και τελείωσε το ζήτημα. Από κει κι ύστερα δεν είχαμε λόγο, ούτε αρμοδιότητα, ούτε καμία δικαιοδοσία να μιλήσουμε γι αυτά τα πράγματα. Εμείς κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε. Μέχρι εκεί. Τώρα το τι έγινε, πώς έγινε, πού, εγώ προτιμώ να μην έχω γνώμη. Δηλαδή έχω μία, αλλά είναι δική μου. Αγαπάω τους ανθρώπους. Δεν είναι απαραίτητο να είναι ηθοποιός κανείς για να τον αγαπάω. Όπως αντιπαθώ και ανθρώπους και μέσα σ’ αυτούς είναι και ηθοποιοί».
