Ευρωπαϊκή αμυντική «ομπρέλα» στην Κύπρο – Οι νέες επιθέσεις και οι δηλώσεις Τραμπ

Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Ολλανδία θα θωρακίσουν την άμυνα του νησιού. Στην Κύπρο βρίσκονται ήδη οι ελληνικές φρεγάτες «Κίμων» και «Ψαρά» και τέσσερα F-16 Viper. Στην ανατολική Μεσόγειο σπεύδει το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ Ντε Γκολ», ενώ στα ανοιχτά της Λεμεσού βρίσκεται ήδη γαλλική φρεγάτα.

Από μία φρεγάτα στέλνουν στην περιοχή η Ισπανία, η Ιταλία και η Ολλανδία, ενώ προς ενίσχυση των βάσεών του το Ηνωμένο Βασίλειο θα στείλει ένα αντιτορπιλικό και δύο ελικόπτερα.

«Οι νέες συμμαχίες οι οποίες έχουν δημιουργηθεί, κάνουν την Ελλάδα να δείχνει αξιόπιστο εταίρο για τον διάλογο και τη διαπραγμάτευση»

Ο καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής στην Κύπρο, Μάριος Ευθυμιόπουλος, μιλώντας στην  εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA» για τα όσα διαδραματίζονται στη Μεγαλόνησο είπε: «Εδώ πέρα υπάρχουν δύο βασικά συτατικά ουσιαστικά με τα οποία προδιαθέτουν το όλο πλαίσιο που υπάρχει. Το ένα είναι η πολιτική άμυνα και η πολιτική ασφάλεια της χώρας. Η καθημερινότητα της χώρας να υπάρχει, να συνεχίζει και βεβαίως οι προετοιμασίες οι κυβερνητικές, προκειμένου να υπάρχει και σωστή και ορθολογική πληροφόρηση και λειτουργία του κράτους στα πλαίσια της άμυνας. Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό, είναι η παρουσία ξένων δυνάμεων, οι οποίες έχουν επικαλεστεί την προστασία του ευρωπαϊκού χώρου, γιατί μαίνεται ένας πόλεμος ο οποίος έχει τάσεις να πολλαπλασιάζεται. Αυτό που δημιουργεί ουσιαστικά την τάση της υβριδικής αστάθειας, έχει φέρει σε εγρήγορση όλο τον μηχανισμό. Από κει και πέρα, ο μηχανισμός ο ίδιος πρέπει να συμβαδίζει με τη νέα πραγματικότητα, ότι αυτός ο πόλεμος θα φέρει άλλα αποτελέσματα, πέραν δηλαδή των αποτελεσμάτων των πολεμικών, θα φέρει άλλες πραγματικότητες, τις οποίες η κυπριακή κυβέρνηση πρέπει οπωσδήποτε να κοιτάξει».

Απαντώντας σε ερώτηση για το εάν ήρθε η στιγμή η Κύπρος να μπει στο ΝΑΤΟ δήλωσε: «Εμένα θα με βρείτε υποστηρικτή πάνω σε αυτή τη διαδικασία. Στην Κυπριακή Δημοκρατία η διαλειτουργικότητα εσωτερικών δυνάμεων συμπεριλαμβάνει επίσης και την εθνική ασφάλεια αλλά και εσωτερικά τον τρόπο λειτουργίας όλων των δυνάμεων ασφαλείας. Με τον τρόπο με τον οποίο ουσιαστικά εμείς πρέπει να ανοίξουμε τον διάλογο. Από κει και πέρα όμως, το ΝΑΤΟ είναι μία πολύ μεγάλη ομπρέλα διαλειτουργικών δυνάμεων σε όλα τα επίπεδα, πολιτειακά και στρατιωτικά, τα οποία προεπιτάσσουν την ασφάλεια της χώρας».

Ενώ για την Τουρκία είπε: «Το πρόβλημα της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι να πει η Τουρκία όχι. Ξέρεις ότι δεν θα το δεχτεί και βεβαίως θέλει τουλάχιστον μία δεκαετία για να γίνουν οι αλλαγές, οι στρατιωτικές και οι πολιτικές οι νομικές, για να μπορέσουμε να ενσωματώσουμε την ιδέα της ευρωατλαντικής συμμαχίας. Τώρα, όσον αφορά την Τουρκία. Η Τουρκία έχει τη δικιά της πραγματικότητα για το πώς αντιλαμβάνεται την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και την περιοχή της Μέσης Ανατολής. Αυτό που τους ξύπνησε, επί της ουσίας, ήταν το Κυπριακό. Το οποίο, το ’74 δημιούργησε ένα δικό τους momentum για να λένε ότι εμείς είμαστε εδώ και ξανά επανερχόμαστε με τη διαδικασία ότι χωρίς εμάς δεν μπορείτε να το κάνετε. Μπορείτε να το δείτε παρεμπιπτόντως χτες στην ανακοίνωσή τους, που λένε δεν θα δεχτούμε προτετελεσμένα. Η απάντηση λοιπόν, είναι πολύ συγκεκριμένη. Η απάντηση είναι: πρέπει να δεχτείτε την πραγματικότητα. Δεν είναι προτετελεσμένα, είναι η πραγματικότητα. Αλλά θα πρέπει να λειτουργήσουν πιο ουσιαστικά για να κατανοήσουν ότι ο διάλογος για την επίλυση του Κυπριακού για την Τουρκία είναι μονόδρομος για οτιδήποτε θέλουν να κάνουν εφεξής. Γιατί οι νέες συμμαχίες οι οποίες έχουν δημιουργηθεί, δηλαδή το Ισραήλ παραδείγματος χάρη που έρχεται πολύ πιο άγρια απέναντι στην Τουρκία, κάνει την Ελλάδα να δείχνει αξιόπιστο εταίρο για τον διάλογο και τη διαπραγμάτευση. Αν όμως πηγαίνουν με ένα σκεπτικό ότι τα κατεχόμενα είναι δικά μας και έχουμε ανεξάρτητο κράτος, ή θέλουμε ανεξάρτητο κράτος ή στην Ελλάδα βάζουμε γκρίζες ζώνες, η Ελλάδα οφείλει να βάλει κόκκινες γραμμές. Και όχι μόνο τις έβαλε, αλλά τις υλοποίησε. Και εκεί πέρα είναι, να το πω απλά, εκεί είναι που έτσουξε».

Νέες δηλώσεις Τραμπ – «Πάμε να τελειώνουμε, μας κοστίζει ακριβά ο πόλεμος»

Την ίδια ώρα, ο Ντόναλντ Τραμπ σε νέες του δηλώσεις ανέφερε ότι θέλει μια γρήγορη νίκη στο Ιράν, γιατί ο πόλεμος κοστίζει. Υπενθυμίζεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρι στιγμής μόνο, έχουν ξοδέψει 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Είναι ένας… είναι ένας δυσθεώρητος αριθμός σε πραγματικά πάρα πολλά τα λεφτά και να αναμένεται ότι θα γιγαντωθεί.

Επιπλέον, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες σε συνεργασία με το Ισραήλ, εξοπλίζουν τους Κούρδους προκειμένου να δημιουργήσουν ένα μέτωπο χερσαίο μέσα στο έδαφος στο Ιράν. Ο Λευκός Οίκος διέψευσε τις πληροφορίες για τον εξοπλισμό των Κούρδων.

Τραμπ: «Μόλις τελειώσουμε με το Ιράν έρχεται η Κούβα

Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε στην Κούβα και είπε ότι μετά τον πόλεμο με τον πόλεμο στο Ιράν, έρχεται η Κούβα.

Νέες επιθέσεις

Κατά τη διάρκεια της νύχτας έγιναν επιθέσεις  σε Αμπού Ντάμπι, Ντουμπάι, Κουβέιτ. Το σημαντικότερο όμως χτύπημα είναι στο Μπαχρέιν όπου χτυπήθηκαν οι πετρελαϊκές πηγές.

Ιρανός ΥΠΕΞ: «Δεν έχουμε κλείσει τα Στενά του Ορμούζ – Αν συνεχιστεί ο πόλεμος θα εξετάσουμε κάθε σενάριο»

Την ίδια ώρα, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν έδωσε συνέντευξη στο δίκτυο NBC και αναφέρθηκε στον νέο ηγέτη, λέγοντας πως δεν έχει ο ίδιος πληροφορία ότι έχει αναλάβει και ότι μόνο ο λαός του Ιράν είναι υπεύθυνος για να εκλέξει έναν νέο ηγέτη.

Ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο για το αν θα μπορούσε να γίνει ένα πάρα πολύ μεγάλο χτύπημα σε άλλο έδαφος και είπε ότι δεν έχουμε κάποιο λόγο να χτυπήσουμε κάπου αλλού.

Παράλληλα, δήλωσε πως δεν έχουν κλείσει τα Στενά του Ορμούζ.

«Σε πολύ δύσκολη θέση η Τουρκία αν δημιουργηθεί στα ανατολικά της ένοπλο κουρδικό τόξο»

Η Ασπασία Αλιγιζάκη, διεθνολόγος και διδάκτωρ Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά, μίλησε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» για την επόμενη μέρα στο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

«Δεν νομίζω ότι θα πάμε σε χερσαίες επιχειρήσεις. Ήδη όπως δείχνουν οι αναλύσεις, έχει εντελώς τραυματιστεί η αεράμυνα του Ιράν. Η χρήση βομβαρδιστικών τύπου Β1, δείχνει ότι δεν φοβούνται πλέον συστήματα αεράμυνας οι Αμερικανοί. Και επίσης, πρέπει να το τονίσουμε και αυτό για να φανεί πόσο κοντά και ποια είναι η επόμενη μέρα, ότι έχουμε ένα 86% μείωση στις εκτοξεύσεις. Έχουνε χτυπήσει τις υπόγειες πόλεις των πυραύλων, έχουνε χτυπήσει όχι μόνο πυραύλους αποθηκευμένους αλλά εκτοξευτήρες και καύσιμα, αποθήκες καυσίμων. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί πλέον να απαντήσει σε αυτό το πεδίο».

Ο υποναύαρχος ε.α, Στέλιος Φενέκος, αναφερόμενος στον Τραμπ είπε: «Έχουμε δύο χώρες, το Ισραήλ και την Αμερική, που έχουνε όχι οπωσδήποτε ταύτιση στόχων. Το Ισραήλ θέλει να εξαφανίσει παντελώς και να αλλάξει τελείως το καθεστώς και να εξαφανιστεί η απειλή δια παντός. Δεν είμαι σίγουρος ότι ο Τραμπ θέλει οπωσδήποτε. Κάπως σύρεται στη στρατηγική του. Αλλά, κοιτάξτε να δείτε, να μιλήσουμε λίγο για τη στρατηγική του Τραμπ. Ο Τραμπ ξέρετε πώς το χρησιμοποιεί αυτό το πράγμα; Ότι χρησιμοποιεί σαν παράδειγμα για όλο τον κόσμο την αποφασιστική δριμεία ισχύ του έναντι του Ιράν. Και τι λέει; Μη μου πολύ-κολλάτε γιατί αν δεν κάτσετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους όρους που έχω, να το παράδειγμα. Το είπε για τη Βενεζουέλα, το λέει για την Κούβα… Όμως στην Κίνα θέλει να δείξει ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές των Ηνωμένων Πολιτειών. Και το ενεργειακό είναι το πρώτο ζήτημα που θέτει στο τραπέζι αυτή τη στιγμή ο Τραμπ. Δύο είναι οι εξελίξεις που μας ενδιαφέρουν εμάς αυτή τη στιγμή. Πρώτον, ότι δημιουργείται μία αρχιτεκτονική ασφαλείας στα θέματα αεράμυνας, που πολύ σωστά έθεσε η κυρία καθηγήτρια, και το δεύτερο είναι ότι η Ελλάδα ωριμάζει πάνω στην αξιοποίηση των μέσων που έχει για τα ζητήματα αεράμυνας και προστασίας της χώρας, γιατί όλα αυτά μαζί δίνουν μια τεράστια εμπειρία».

Σε σχέση με τα Patriot που βρίσκονται στην Κάρπαθο, η κ. Αλιγιζάκη, πρόσθεσε: «Είναι σε πάρα πολύ δύσκολη θέση η Τουρκία με τις εξελίξεις στην περιοχή. Θα εξηγήσω τα δύο βασικά σημεία. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να δημιουργηθεί, μέσα από την περιφερειακή αν θέλετε κλιμάκωση, ένα ενιαίο κουρδικό τόξο. Δηλαδή έντονες αυτονομιστικές κινήσεις των Κούρδων στο Ιράκ, στη Συρία και στο Ιράν. Υπάρχει, υπάρχουν μεγάλες μειονότητες και στις τρεις αυτές χώρες. Αν έχουμε μία περιφερειακή κλιμάκωση, στο πλαίσιο της περιφερειακής κλιμάκωσης μπορεί να έχουμε μία δημιουργία ενός ενιαίου κουρδικού τόξου, που είναι αν θέλετε άμεσος κίνδυνος για την Τουρκία, αν βάλουμε στο τραπέζι και κάτι άλλο. Όπως η Τουρκία έχει γύρω στα 10 με 20 εκατομμύρια, εκεί κυρίως κυμαίνονται, Κούρδους, έτσι και το Ιράν έχει 10 με 20 εκατομμύρια Αζέρους. Δηλαδή σχεδόν το 20 με 25% των Ιρανών είναι αζερικής καταγωγής. Αν λοιπόν οι Αζέροι προσπαθήσουν και αυτοί, που έχει επιχειρηθεί στο παρελθόν, να αυτονομηθούν, θα πρέπει η Τουρκία να πάρει θέση. Ξέρετε η Τουρκία είναι σύμμαχος του Αζερμπαϊτζάν, περνάει ένας πάρα πολύ σημαντικός αγωγός μέσα από την Τουρκία, ο οποίος παρεμπιπτόντως τροφοδοτεί και σε ποσοστό 15% και την Ευρώπη, είναι βασικός διαμετακομιστικός κόμβος η Τουρκία γι’ αυτόν τον αγωγό.

»Που σημαίνει ότι η Τουρκία αν μπει και το Αζερμπαϊτζάν στο παιχνίδι, θα πρέπει να πάρει θέση απέναντι ενδεχομένως στο Ιράν, πράγμα το οποίο δεν θέλει να το κάνει ξέρετε γιατί; Γιατί αν και δεν έχει τις τέλειες σχέσεις με το Ιράν, αν και είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ, έχει ένα ακροατήριο το οποίο ως προς το θρήσκευμα, και είναι Σουνίτες και οι άλλοι Σιίτες, είναι πιο κοντά από ό,τι στους δυτικούς χριστιανούς. Από την άλλη, στην πραγματικότητα δεν τη συμφέρει μία διάλυση και ένα χάος στο Ιράν, διότι θα έχουμε μία τεράστια αλλαγή στην ισορροπία ισχύος και μπορεί η Τουρκία να βρεθεί αποδυναμωμένη».

Ενώ για το πετρέλαιο και τα Στενά του Ορμούζ δήλωσε: «Αν εμπλακούν, τα Στενά του Ορμούζ, κόβεται η ενεργειακή τροφοδοσία κατά 20% του πλανήτη, κυρίως βέβαια των ασιατικών χωρών. Δηλαδή αυτοί που χάνουν είναι Ινδία, Κίνα, Κορέα και η Ιαπωνία. Κυρίως αυτές οι χώρες τροφοδοτούνται μέσα από τα στενά του Ορμούζ, η Ευρώπη μόνο σε ένα ποσοστό 10%. Τι σημαίνει αυτό; Να πω πολύ συγκεκριμένα. Μέσα από τα στενά του Ορμούζ περνάει το LNG του Κατάρ. Το Κατάρ είναι η δεύτερη προμηθεύτρια LNG στον κόσμο. Άρα τι απομένει προς προμήθεια; Όλα τα άλλα και κυρίως αμερικανικό LNG, που είναι ο πρώτος προμηθευτής. Ποια είναι η πύλη πλέον για το αμερικανικό LNG; Η Ελλάδα. Καταλαβαίνετε δηλαδή ότι πίσω από την γεωστρατηγική ενίσχυση, βρίσκεται και η οικονομική ενίσχυση».