Στους σιδηροδρομικούς σταθμούς Καλαμπάκας, Λάρισας και Θεσσαλονίκης συγκεντρώθηκαν συγγενείς και φίλοι των θυμάτων των Τεμπών, τρία χρόνια μετά την τραγωδία. Η οικογένεια Πλακιά επέστρεψε στο σημείο απ’ όπου τα τρία κορίτσια ξεκίνησαν το τελευταίο τους ταξίδι, αφήνοντας λευκά τριαντάφυλλα και ζητώντας δικαιοσύνη.
Στον σιδηροδρομικό σταθμό Καλαμπάκας, εκεί που τα τρία κορίτσια της οικογένειας Πλακιά η Χρύσα , η Θώμη και η Αναστασία χαιρέτησαν για τελευταία φορά τους γονείς και τα αδέλφια. Εκεί συναντήθηκε ξανά η οικογένεια και πλήθος κόσμου.
Με βουρκωμένα μάτια οι μανάδες οι πατεράδες οι φίλοι οι γιαγιάδες. Τρία χρόνια μια μετά δεν ξεχνούν. Και ο πόνος έγινε κραυγή και η κραυγή… οργή.
Οι αδελφές των κοριτσιών που δεν πρόλαβαν να ζήσουν, έγιναν η φωνή τους.
Εκείνο το μοιραίο βράδυ του Φλεβάρη τα όνειρα των τριών κοριτσιών χάθηκαν στο μοιραίο Intercity.
Στις 23:18 την ώρα που ο χρόνος «πάγωσε» για πάντα για τις 57 οικογένειες, την ίδια ώρα χθες, τρία χρόνια μετά, η μητέρα της Κλαούντια Λάτα, συγγενείς και φίλοι συγκεντρώθηκαν στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας.
Τρία χρόνια μετά στο σταθμό του ΟΣΕ στη Θεσσαλονίκης, στο σημείο που δεν έφτασε ποτέ το τρένο, συγγενείς και φίλοι ανάβουν κεριά στη μνήμη των 57 θυμάτων.
Ο χρόνος για τις 57 οικογένειες και για μια ολόκληρη χώρα πάγωσε τρία χρόνια πριν.
Ήταν 28 Φεβρουαρίου του 2023. Το ρολόι έδειχνε 23:18. Η ιστορία θα γράψει πως η τραγωδία αυτή θα μείνει άσβεστη στη συλλογική μνήμη.
