Σε μία αναλυτική και αιχμηρή τοποθέτηση, η δικηγόρος της οικογένειας του άτυχου φαντάρου στη Ρω Μανώλη Τσικνάκη, Αλεξάνδρα Σπανάκη, περιέγραψε βήμα προς βήμα την πορεία της υπόθεσης, μιλώντας για ελλείψεις, καθυστερήσεις και σοβαρά κενά που, όπως υποστηρίζει, δεν μπορούν να αγνοηθούν.
«Αυτό που ενδιαφέρει τους γονείς είναι η αλήθεια»
Σύμφωνα με τη δικηγόρο, η οικογένεια σήμερα ζητά:
«Να διαταχθεί πραγματογνωμοσύνη από το αρμόδιο κρατικό όργανο και πλέον αξιόπιστο για μας που είναι η ΔΕΕ και επίσης να διαταχθεί ιατροδικαστική πραγματογνωμοσύνη από την τριμελή επιτροπή που προσφάτως συνεστήθη ως όργανο αξιόπιστο και αντικειμενικό εκ μέρους του κράτους. Αυτό που ενδιαφέρει τους γονείς είναι η ουσιαστική αλήθεια. Πώς κατέληξαν να χάσουν το παιδί τους ενώ το είχαν στείλει να υπηρετήσει την πατρίδα. Τι περιμένουν λοιπόν: Να ανταποκριθεί η στρατιωτική εισαγγελέας προκειμένου να διασφαλιστεί ότι σε ό,τι καταλήξει θα έχει την πλήρη τεκμηρίωση δύο αναμφισβήτητα αντικειμενικών οργάνων. Εμείς αυτό ζητάμε».
Η υπόθεση, όπως εξηγεί η δικηγόρος της οικογένειας, ξεκίνησε με αυτεπάγγελτη έρευνα η οποία κινήθηκε ταυτόχρονα σε επίπεδο αστυνομικής προανάκρισης και στρατιωτικής διερεύνησης, καθώς ο θάνατος του 22χρονου σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας.
«Η δικογραφία πελαγοδρομούσε μεταξύ του αστυνομικού τμήματος Μεγίστης και της στρατιωτικής εισαγγελίας. Εμάς μας παραδόθηκε στην εκπνοή της πενταετίας ελλιπές αντίγραφο της δικογραφίας, διότι δεν είχε συμπεριληφθεί το σύνολο των φωτογραφιών οι οποίες είναι πάρα πολύ σημαντικές. Μας γνωστοποιήθηκε μία διάταξη της κυρίας εισαγγελέως, της στρατιωτικής εισαγγελίας, ότι η υπόθεση αυτή τίθεται στο αρχείο, δεδομένου ότι κατέληξαν στην αυτοχειρία».
Όπως επισημαίνει η κυρία Σπανάκη, από τις πρώτες κιόλας ώρες μετά τον θάνατο του Μανώλη, οι γονείς φρόντισαν να ορίσουν τεχνική σύμβουλο, εξασφαλίζοντας ανεξάρτητη επιστημονική παρουσία κατά τη διαδικασία της νεκροψίας – νεκροτομής. Μία πρόβλεψη που, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, είχε βαρύνουσα σημασία.
«Η οικογένεια κατά τον χρόνο θανάτου, πριν ακόμα απευθυνθούν σε μένα, είχε ήδη αναθέσει στην τεχνική σύμβουλο, είχαν γνωστοποιήσει δηλαδή την κυρία Σπανουδάκη, η οποία είχε μεταβεί στη Ρόδο και παρέστη κατά τη διαδικασία νεκροψίας- νεκροτομής. Είχε η ίδια λοιπόν φωτογραφικό υλικό στην κατοχή της το οποίο δεν μπορούσε να ταυτιστεί με τα όσα μας είπαν ως πόρισμα. Αμέσως ανέθεσα στην κυρία Σπανουδάκη και στον κύριο Τσιάμπα να επεξεργαστούν τα ευρήματα της δικογραφίας και να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα».
«Με πήρε έντρομη & μου λέει…»
Το τηλεφώνημα που δέχθηκε η δικηγόρος της οικογένειας έμελλε να αλλάξει δραματικά την πορεία της υπόθεσης και να επιβεβαιώσει τους πιο σκοτεινούς φόβους των γονιών.
«Η κυρία Σπανουδάκη με πήρε μετά από λίγες μέρες έντρομη και μου λέει ‘θέλω να σας πω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα εδώ. Δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε αυτοχειρία. Οι βλάβες που εγώ τουλάχιστον έχω φωτογραφήσει συνάδουν μόνο με τη χρήση πιστολιού’. Αυτό το επιβεβαίωσε με απόλυτα τεκμηριωμένο τρόπο και ο κύριος Τσιάμπας».
Καθοριστική, όπως επισημαίνει, υπήρξε και η συμβολή της εκπομπής «Φως στο Τούνελ», καθώς μετά την προβολή της υπόθεσης επικοινώνησαν με την οικογένεια στρατιώτες που υπηρετούσαν εκείνο το διάστημα στη μονάδα.
«Αναγκαστήκαμε να υποβάλλουμε μήνυση κατά παντός υπευθύνου. Παράλληλα, η κυρία Νικολούλη και η εκπομπή της και οι συνεργάτες της ανέδειξαν το ζήτημα με ένα πολύ τεχνικά άρτιο και επαγγελματικά άριστο τρόπο με αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ, γιατί και εγώ η ίδια έμεινα εμβρόντητη, να επικοινωνήσουν μαζί μας άνθρωποι οι οποίοι είχαν άμεση αντίληψη, δηλαδή φαντάροι που συνυπηρετούσαν εκείνο το διάστημα. Ήταν κάποιοι που δεν ερωτήθηκαν ποτέ, δεν έδωσαν ποτέ κατάθεση και ήταν και κάποιοι οι οποίοι ερωτήθηκαν με εντελώς τυποποιημένο τρόπο».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην ιατροδικαστική έκθεση της Ρόδου, η οποία, όπως λέει, δεν κατέληγε ρητά στο είδος του όπλου.
«Ο ιατροδικαστής Ρόδου δεν κατέληγε στην ιατροδικαστική έκθεση που συνέταξε στο είδος του όπλου. Κάτι που για εμάς είναι πάρα πολύ επιλήψιμο, με την έννοια ότι αυτός που θα καθορίσει το είδος του όπλου είναι ο ιατροδικαστής. Ξεκίνησε ένας νέος κύκλος και υπήρξαν πολύ σημαντικές μαρτυρίες που ελήφθησαν εκ των υστέρων στο πλαίσιο και πάλι της παραγγελίας της νέας διερεύνησης».
Η ίδια ασκεί κριτική και στο γεγονός ότι ο στρατός απευθύνθηκε σε ιδιώτη τεχνικό σύμβουλο για γνωμάτευση αντί να ζητήσει πραγματογνωμοσύνη από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών (ΔΕΕ), η οποία διαθέτει τη δυνατότητα αναπαράστασης περιστατικών με πραγματικά όπλα και πυρά.
«Θα μπορούσαν να απευθυνθούν και να ζητήσουν να διαταχθεί η πραγματογνωμοσύνη από το πλέον αρμόδιο, αξιόπιστο κρατικό όργανο και όχι από κάποιον ιδιώτη ο οποίος έκανε μία γνωμάτευση αγνοώντας βασικές φωτογραφίες οι οποίες υπάρχουν και αφορούν το τραύμα του εγκεφάλου που είναι καθοριστική σημασίας. Ο Μανώλης Τσικνάκης ήταν αριστερόχειρας. Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε, κατά τις παραδοχές του στρατού, είναι πολεμικό, μακρύκαννο πολεμικό όπλο. Πρακτικά δεν θα μπορούσε να συμβεί ούτε το είδος του τραυματισμού ούτε και ο τρόπος με τον οποίο φέρεται να αποδίδουν την εξέλιξη του τραγικού περιστατικού του θανάτου του».
