Η εκπομπή βρέθηκε στο καφενείο του χωριού, όπου σύχναζε ο αγνοούμενος Ελληνοαμερικανός Κώστας Γρεβενίτης.
Εκεί συνομίλησε με έναν πολύ καλό του φίλο και κάτοικο της περιοχής, ο οποίος περιέγραψε τις τελευταίες τους στιγμές με λόγια που συγκλονίζουν.
«Είναι λες και άνοιξε η γη και τον κατάπιε. Την Τετάρτη το πρωί, καθόμασταν εδώ έξω στο καφενείο και πίναμε τον καφέ μας. Περνούσε και με είδε, οπότε σταμάτησε να τα πούμε λίγο, γιατί θα έφευγε για την Αμερική μετά από λίγες ημέρες. Είχε βγάλει τα εισιτήριά του. Ρωτούσε και εδώ στο καφενείο για πράγματα που ήθελε να πάρει μαζί για να κάνει κάποια δώρα. Μου είχε πει ότι είχε τελειώσει έναν μαντρότοιχο στο πατρικό του, στο Πλατανάκι, και με παρακάλεσε να πάω να το δω, γιατί δεν είχε προλάβει να πάει, και να τον ενημερώσω την επόμενη μέρα πώς ήταν. Ο τρόπος που χάθηκε δεν εξέπληξε μόνο εμένα αλλά και ολόκληρο το χωριό. Ήταν ένας άνθρωπος πολύ του προγράμματος. Αποκλείεται να τα άφηνε όλα έτσι και να έφευγε. Σίγουρα έγινε κάτι βίαιο», λέει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, στην Αμερική είχε εργαστεί σκληρά και είχε δημιουργήσει σημαντική περιουσία, κάτι που φαινόταν και από την οικονομική άνεση που είχε όταν επέστρεφε στο χωριό.
«Στην Αμερική είχε εστιατόρια και ασχολιόταν και με αγοραπωλησίες σπιτιών. Είχε πουλήσει, από όσο ξέρω και ένα μεγάλο ακίνητο πριν από έναν χρόνο για κάποια εκατομμύρια δολάρια στη Φιλαδέλφεια. Τον Κώστα τον ήξερα καλά. Αν είχε κάποιο πρόβλημα, είτε προσωπικό είτε οικογενειακό, θα μου το είχε πει. Επίσης, χωρίς τα φάρμακά του δεν έκανε βήμα. Πρώτα θα τα τακτοποιούσε αυτά και μετά θα έφευγε…», συμπληρώνει.
Προσθέτει ακόμη πως οι τελευταίοι που τον είδαν ζωντανό ήταν ένα ζευγάρι Αλβανών που μένει απέναντί του και τον είδαν να έχει ανάψει το φως και να κοιτάζει κάποια χαρτιά σε ένα τραπεζάκι.
«Ό,τι έγινε, θα έγινε από τις εννιάμιση μέχρι τις δέκα και τέταρτο. Είχε εδώ στο χωριό πάνω από 70 στρέμματα χωράφια που τα νοίκιαζε. Πιστεύουμε ότι πίσω από την εξαφάνιση κρύβεται κάποιο έγκλημα. Το θέμα είναι ότι δεν ήξεραν πολλοί για τον πλούτο που είχε. Δεν τον επιδείκνυε τον πλούτο του, ζούσε μια λιτή ζωή…», καταλήγει.
