Στον καναπέ του «Buongiorno» κάθισε το μεσημέρι της Πέμπτης η Λουκίλα Καρρέρ.
«Είμαι ευγνώμων»
Η χήρα του Μίμη Πλέσσα μίλησε για τον μουσικοσυνθέτη, τη ζωή της και την πορεία τους.
«Εγώ κάνω τον σταυρό μου κάθε μέρα, ευχαριστώ τον Θεό για αυτά που έζησα. Είμαι ευγνώμων διότι ό,τι ονειρευόμουνα σαν παιδί και όποιοι με ‘ταξίδευαν’, είτε σαν φωνές, σαν σύνθεση, σαν σκηνή ταινίας, τα έζησα σε πρώτη προβολή. Αυτό είναι μεγάλη ευλογία και είμαι πλήρης. Δηλαδή λέω έχω κάνει έναν κύκλο ζωής και ευχαριστώ τον Θεό που τον έχω κάνει».
«Η ευτυχία και η ευλογία στη ζωή είναι σαν μία πεταλούδα. Όσο θα την κυνηγήσεις με την απόχη θα σου φεύγει. Αν θα κάτσεις έτσι ήρεμα, θα σου ‘ρθει εδώ», λέει η ίδια.
Για τον Μίμη Πλέσσα
«Ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπα πόσο αδικείται. Δηλαδή είχα πάρει ένα βιβλίο που έλεγε ‘Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού’ και είχε όλους τους συνθέτες μέσα, μέχρι και συνθέτες πολύ υποδεέστερους του Μίμη, και στο τέλος; ‘Ο Μίμης Πλέσσας και οι άλλοι’. Και τρελαίνομαι με το ‘Μίμης Πλέσσας και οι άλλοι», λέει η ίδια αναφορικά με τον Μίμη Πλέσσα.
«Όσα τραγούδια αγαπούσα, τα περισσότερα, είχαν την υπογραφή του. Αλλά επειδή δεν είχε συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρία, ποτέ δεν είχε βγει μπροστά το έργο του».
«Ο Μίμης ήταν ένα άναρχο, ελεύθερο πνεύμα».
Για την πρώτη τους γνωριμία, σημειώνει:
«Γνωριστήκαμε… είχα πάει με τους γονείς μου και την αδελφή μου και τον άκουσα που έπαιζε κάπου πιάνο και ο Κατσαρός σαξόφωνο».
Και συμπληρώνει:
«Εκείνος μεν γοητεύτηκε από έναν άνθρωπο που ήξερε το έργο του περισσότερο και πιο καλά και πιο ουσιαστικά από οποιονδήποτε άλλον και εγώ έβλεπα έναν αγαθό γίγαντα, τέτοιου μεγέθους, τόσο ταπεινό».
Για την σχέση τους:
«Αγάπη, σεβασμό, θαυμασμό απ’ τις δυο πλευρές. (…) Υπήρξε μια εντιμότητα και μια ειλικρίνεια και δεν υπήρξε σχέση αντιπαροχής. Ούτε εγώ είχα να κερδίσω τίποτα από τον Μίμη, ούτε ο Μίμης από μένα».
«Τεράστια η απουσία. (…) Πρέπει να ισορροπήσεις και να βρεις τη δύναμη», καταλήγει η Λουκίλα Καρρέρ.
