Η υπ. Πολιτισμού μίλησε στο Buongiorno για την απώλεια της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Η είδηση ότι η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 100 ετών σηματοδοτεί την ολοκλήρωση μιας διαδρομής που για πολλούς έμοιαζε αστείρευτη. Όχι γιατί θεωρείτο άτρωτη ως άνθρωπος, αλλά επειδή για δεκαετίες αποτέλεσε μια διαρκή και σταθερή παρουσία στον πνευματικό και δημόσιο χώρο.
Η υπ. Πολιτισμού μίλησε στο Buongiorno για την απώλεια της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Η κ. Μενδώνη είπε: «η απώλεια της Ελένης Αρβελέρ είναι πραγματικά μεγάλη. Το κενό είναι δυσαναπλήρωτο και δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα, αφορά στην ευρωπαϊκή επιστημονική σκέψη και διανόηση. Η Ελένη Αρβελέρ ήταν η προσωποποίηση της ιστορικής σκέψης, των ιστορικών σπουδών. Ήταν η προσωπικότητα στην οποία οφείλουμε την αναγνώριση του Βυζαντίου σε μία περίοδο που κανείς δεν μιλούσε για το Βυζάντιο ως την ιστορική συνέχεια της ελληνικής αρχαιότητας. Στην πραγματικότητα, χάρη στην Ελένη Αρβελέρ, το Βυζάντιο προστίθεται και συμπληρώνει τη μακρά ιστορική διάρκεια του ελληνικού πολιτισμού, της ελληνικής ιστορίας. Συγχρόνως, ήταν η προσωπικότητα η οποία είχε ενεργό συμμετοχή στα δημόσια πράγματα. Δεν δίστασε ποτέ να αναπτύξει τη σκέψη της, να μιλήσει πολλές φορές με οξύ λόγο για πράγματα τα οποία την ενοχλούσαν, με ένα πρωτόγνωρο, θάρρος. Συγχρόνως όμως, ήταν και η εκπαιδευτικός, ήταν η δασκάλα, ήταν η καθηγήτρια, η οποία ανέδειξε εκατοντάδες μαθητές σε όλο τον κόσμο, εμφυσώντας τους την αγάπη για την ιστορία, κυρίως όμως για την πατρίδα. Ήταν η φυσιογνωμία που στον σύγχρονο κόσμο, στη σύγχρονη Ελλάδα, μετουσίωσε με τον καλύτερο τρόπο τα λόγια του Ισοκράτη, «ότι Έλληνες είναι όσοι συμμετέχουν στην ελληνική παιδεία». Αφήνει πίσω της μία τεράστια παρακαταθήκη και ένα έργο με το οποίο θα ασχοληθούν και θα ασχολούμαστε πολλοί για πάρα πολλά χρόνια».
Αφιέρωμα του Buongiorno στον βίο και στο έργο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ
Για τις φωτογραφίες των εκ τελεσθέντων της Καισαριανής η κ. Μενδώνη προσέθεσε: «Κάθε ψηφίδα της ελληνικής ιστορίας είναι πολύτιμη και πρέπει να μελετάται και να αποδίδεται στον τόπο στον οποίο δημιουργείται».
