Οι δύο γιοι της Φαιναρέτης Μπαξεβάνη, περιέγραψαν τη σχέση τους με τον πατέρα τους, την παρουσία μιας άλλης γυναίκας που ανέτρεψε τις ισορροπίες στην οικογένειά τους, αλλά και ένα κρίσιμο εύρημα που έδωσε νέα τροπή στην υπόθεση της δολοφονίας της μητέρας τους.
Ο Σταύρος Οικονομόπουλος, ο μεγαλύτερος γιος της, συγκλονίζει με την περιγραφή του όταν αντίκρισε με το παιδί του το μακάβριο σκηνικό:
«Ο εννιάχρονος γιος μου, ένα μικρό παιδί, ήταν εκείνος που είδε πρώτος τη γιαγιά του δεμένη, φιμωμένη, μπρούμυτα, μέσα σε ένα σπίτι αναστατωμένο. Η πόρτα δεν ήταν παραβιασμένη. Την είχαν κλειδώσει φεύγοντας και είχαν πάρει μαζί τους τα κλειδιά. Πιθανότατα την παραπλάνησαν και την αιφνιδίασαν για να γίνει το έγκλημα. Παρατηρήσαμε ότι υπήρχαν δύο με τρία φλιτζάνια καφέ. Η μητέρα μου δεν έβαζε ποτέ αγνώστους στο σπίτι. Από τον χώρο έλειπαν κάποια ρολόγια και μια ιδιαίτερη, πλεχτή χρυσή καδένα που φορούσε στον λαιμό της. Πήγα σε όλα τα χρυσοχοΐα της Σαλαμίνας, μήπως κάποιος προσπάθησε να την πουλήσει. Δεν βρήκαμε κάτι, όμως μάθαμε αργότερα ότι κάποιος κυκλοφορούσε φορώντας την»
Ο ίδιος αναφέρεται και στις οικογενειακές εντάσεις που είχαν προηγηθεί του εγκλήματος. Όπως λέει, ο πατέρας του είχε χωρίσει από τη μητέρα του και είχε συνάψει σχέση με γυναίκα από το φιλικό της περιβάλλον.
«Μετά από κάποιο διάστημα, ο πατέρας μου κατάλαβε το λάθος του και ήθελε να επιστρέψει στο σπίτι μας, στην οικογένειά του και στη μητέρα μας, με την οποία είχαν κλεφτεί σαν ανδρόγυνο. Η γυναίκα με την οποία είχε σχέση είχε γαντζωθεί πάνω του. Ο πατέρας μου είχε και μεγάλη περιουσία — περίπου οκτώ ακίνητα και κτήματα στην ορεινή Κορινθία και στη Σαλαμίνα. Λίγο καιρό αφότου μάθαμε ότι ήθελε να επιστρέψει σπίτι μας, έγινε το έγκλημα σε βάρος της μητέρας μου», τονίζει χαρακτηριστικά.
Ο Παντελής, ο δεύτερος γιος της οικογένειας, συμπληρώνει πως μετά την αποχώρηση του πατέρα τους από το σπίτι, οι επαφές μαζί του ήταν ελάχιστες. Όπως λέει, αυτό οφειλόταν κυρίως στην κόρη της γυναίκας με την οποία εκείνος ζούσε, η οποία κάθε φορά που τους έβλεπε, τους απομάκρυνε.
«Δεν μας άφηναν να έχουμε επαφή με τον πατέρα μας. Εκείνος ίσως να το ήθελε, αλλά ήταν σαν να τον είχαν κλειδώσει σε μια φυλακή. Η περιουσία που είχε δημιουργήσει ήταν αποτέλεσμα κοινής ζωής με τη μητέρα μας. Περάσαμε πολλά και δεν βρήκαμε δικαίωση σε τίποτα. Τώρα που έφυγε από τη ζωή και ο πατέρας μου, άρχισαν να ανοίγουν στόματα. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να ψάξω την υπόθεση πιο βαθιά. Ευτυχώς υπάρχει ένας μάρτυρας που θέλει να βοηθήσει, για να βρούμε επιτέλους φως μέσα στο σκοτάδι».
