Τα πρώτα πλάνα από το μακελειό με τους 10 νεκρούς και τους δεκάδες τραυματίες σε σχολείο στον Καναδά δείχνουν τα παιδιά να φεύγουν τρομοκρατημένα τρέχοντας, κάποια με τα χέρια ψηλά, ενώ περιπολικά και ελικόπτερα της αστυνομίας πλησιάζουν. Ένας πάνοπλος αστυνομικός φτάνει στην πόρτα.
Ο φερόμενος ως δράστης είναι μόλις 17 ετών και ονομάζεται Τζέσι Στρανγκ. Γεννήθηκε αγόρι, αλλά από το 2023 άρχισε να αυτό-προσδιορίζεται ως κορίτσι.
Ίσως γι’ αυτό η αστυνομία περιέγραψε αρχικά ως «γυναίκα με σκούρα μαλλιά που φορούσε φόρεμα» το δράστη του μακελειού στο Γυμνάσιο του Τάμπλερ Ριτζ.
Από οικογένεια κυνηγών ο δράστης του μακελειού
Ο θείος του Russell Strang, επιβεβαίωσε σε καναδικά μέσα ενημέρωσης ότι ο Jesse ήταν τρανς άτομο και υπεύθυνο για τους πυροβολισμούς.
Μεγάλωσε σε οικογένεια κυνηγών και έμαθε να χρησιμοποιεί όπλα από μικρό παιδί. Η οικογένεια έχει πολλά όπλα στο σπίτι, όπως δείχνουν και φωτογραφίες του Τζέσι, κρατάει καραμπίνα με διόπτρα στα χέρια.
Σε αναρτήσεις στα social media έγραφε «τίποτα από όλα αυτά δεν έχει νόημα» και «δεν έχω κανέναν σκοπό», ενώ το συγγενικό του περιβάλλον αναφέρει πως είχε προβλήματα συμπεριφοράς και βίαιες εξάρσεις από πολύ μικρή ηλικία.
Ο Καναδάς είναι σε κατάσταση σοκ. 10 οι νεκροί, ανάμεσα τους και ο δράστης που αυτοπυροβολήθηκε και δεκάδες οι τραυματίες.
«Κλειδωθήκαμε στην τάξη, βάλαμε θρανία από πίσω»
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία του 16χρονου μαθητή Ντάριαν Κουίστ, που περιγράφει όσα έζησε όσο έπεφταν οι πυροβολισμοί.
«Περπατούσα από το κτίριο και ήμουν στην τάξη της Μηχανικής. Ετοιμαζόμουν να κάνω εργασίες στο αυτοκίνητο μου όταν άκουσα έναν συναγερμό που δεν είχα ξανακούσει. Η διευθύντρια περπατούσε στους διαδρόμους και έλεγε στους μαθητές να κλείσουν τις πόρτες και να κλειδώσουν. Όλοι ταμπουρωθήκαμε, κλείσαμε τις πόρτες και βάλαμε από πίσω θρανία, μείναμε σε αυτή την αίθουσα περίπου δύο ώρες. Εγώ πήρα τηλέφωνο τη μητέρα μου και μιλούσα μαζί της όλο αυτό το διάστημα. Περάσαμε περίπου δυόμισι ώρες κλειδωμένοι και τότε μπήκαν μέσα οι αστυνομικοί. Μας είπαν να σηκώσουμε όλοι τα χέρια ψηλά και μας συνόδευσαν μέχρι το κτίριο του Κέντρου της Κοινότητας. Εκεί βρήκα τη μητέρα μου».
Η μητέρα του Ντάριαν εργαζόταν σε κτίριο ακριβώς απέναντι από το Γυμνάσιο. Παρακολουθούσε τα πάντα. Έζησε δυόμιση εφιαλτικές και ατελείωτες ώρες μέχρι να ξαναγκαλιάσει το παιδί της.
«Τότε είδα τα οχήματα της Πυροσβεστικής, τα περιπολικά και τα ασθενοφόρα. Υπήρχε ένας αστυνομικός με όπλο που φρουρούσε το πάρκινγκ μας. Τότε με πήρε τηλέφωνο ο Ντάριαν. Του είπα να μην κλείσει να μείνει στο τηλέφωνο. Έκανε αυτό που του είπα μέχρι που οι αστυνομικοί κατάφεραν να βγάλουν τα παιδιά έξω από την αίθουσα της τάξης της Μηχανικής και να τα πάνε στην Κοινότητα».
Συγκλονίζει κι ένας κάτοικος της περιοχής που καταγράφει με το κινητό του, ενώ πλησιάζει στο σχολείο.
