Σοκαρισμένοι από τις φρικιαστικές εξελίξεις γύρω από την υπόθεση της Βίκυς Κουτσάκη, που βρέθηκε νεκρή στο «υπόγειο του τρόμου» στη Μενεμένη, άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα της, μίλησαν στο «Φως στο Τούνελ».
«Μου είχε πει ότι ο δράστης ήταν παλιός της φίλος»
Φίλος της, φανερά συγκινημένος, δήλωσε:
«Δεν γνώριζα αυτόν τον χώρο που βρέθηκε. Μου είχε πει ότι ο δράστης ήταν παλιός της φίλος και ότι τον βρήκε τυχαία και είχαν πάει για καφέ. Μου είχε αναφέρει πως είχε ένα μεγάλο σπίτι, που ανήκε σε μία θεία του. Εγώ απόρησα που πήγε έτσι για καφέ, με κάποιον που ουσιαστικά δεν ήξερε καλά, και της το είπα. Εκείνη μου απάντησε πως ήταν ‘καλό παιδί’. Το όνομά του το είχε αναφέρει μια – δυο φορές. Όταν έμαθα ότι βρέθηκε, το μόνο που σκέφτηκα ήταν να γίνει όπως πρέπει η κηδεία της, να αναπαυτεί η ψυχούλα της. Να γυρίσει πίσω δεν γυρνάει. Θα πάω στον δήμο να δω αν μπορούν να βοηθήσουν και θα βάλω κι εγώ ό,τι έχω, για να γίνει κάτι σωστό».
Ο ίδιος στάθηκε στο γεγονός που είχε αναφερθεί στην εκπομπή ότι η άτυχη γυναίκα είχε καταρρεύσει ψυχολογικά μετά την αρπαγή της αγαπημένης της σκυλίτσας, της Ρόζας.
«Μου έλεγε πως μετά από αυτό δεν είχε πια κανένα νόημα η ζωή της γιατί εκείνη ήταν η μόνη της οικογένεια. Αν δεν την είχε χάσει, θα ήταν μια χαρά. Θα ήμασταν μαζί, όλα θα ήταν σούπερ».
Το μυστήριο με τον σκύλο – «Μου έλεγε πως η Ρόζα ήταν τα πάντα»
Στο «Τούνελ» μίλησε και η Βάσω Χατζημανώλη, πρόεδρος του σωματείου «Καταφύγιο Ζώων» και μέλος της πενταμελούς επιτροπής διαχείρισης αδέσποτων του δήμου Θεσσαλονίκης.
Από την πρώτη στιγμή προσπάθησε να βοηθήσει τη Βίκυ να βρει τη Ρόζα και επικοινώνησε με τη φιλοζωική οργάνωση που είχε δημοσιεύσει αγγελία υιοθεσίας για το σκυλάκι.
«Δυστυχώς, δεν γνωρίζω ποια οικογένεια το πήρε, δεν μου είπαν ούτε ένα στοιχείο, ούτε ένα ίχνος. Είναι δυνατόν να παίρνεις ένα σκυλάκι και να το δίνεις τόσο εύκολα; Υπάρχουν διαδικασίες. Τα ζώα φιλοξενούνται, ελέγχεται αν έχουν τσιπάκι, περιμένουμε να βρεθεί ο ιδιοκτήτης. Δεν γίνεται έτσι. Για την κοπέλα το σκυλάκι ήταν οικογένεια, ήταν όλη της η ζωή. Αυτές οι πρακτικές αμαυρώνουν τις προσπάθειες των σωματείων. Η Βίκυ έκλαιγε όταν μιλούσαμε. Μου έλεγε πως η Ρόζα ήταν τα πάντα για εκείνη. Με ευχαριστούσε συνεχώς που προσπαθούσα να βοηθήσω. Είπα και στην άλλη πλευρά: ‘δώστε το σκυλί πίσω, θα το αναλάβω εγώ’. Η απάντηση ήταν κάθετη, όχι, με τίποτα».
Με δάκρυα στα μάτια και τα λόγια να κόβονται από τον λυγμό, μίλησε στην εκπομπή και η οικογενειακή φίλη της άτυχης Βίκυς:
«Τα έμαθα, τα έμαθα όλα και δεν μπορώ να το πιστέψω. Τι θα γίνει τώρα το κορίτσι; Ποιος θα την θάψει; Σας παρακαλώ αν μπορείτε ψάξτε στον Βελβεντό Κοζάνης, από όπου καταγόταν, μήπως υπάρχουν συγγενείς της. Δεν ξέρω πώς θα γίνει αλλιώς. Ο Παναγιώτης ο φίλος της ενδιαφέρεται ο καημένος. Τι θα κάνει τώρα; Ήταν μία κούκλα, ένα παιδί ήσυχο. Πόσο έχω στεναχωρηθεί. Εγώ την τάιζα, την πότιζα. Το γιαβρί μου».
