Σοκαρισμένος, με δάκρυα στα μάτια και φωνή που «σπάει», ο φίλος της άτυχης Μαρίας Αγγελακούδη μίλησε στο «Φως στο Τούνελ» για την φρίκη που αποκαλύφθηκε μήνες μετά την εξαφάνισή της.
«Δεν της άξιζε αυτό το τέλος»
Η Μαρία βρήκε φρικτό θάνατο στο «υπόγειο του τρόμου» και στη συνέχεια το άψυχο κορμί της πετάχτηκε στα σκουπίδια, σαν να μην ήταν άνθρωπος, σαν να μην είχε ζωή, ιστορία, οικογένεια.
«Ο θεός να αναπαύσει την ψυχή της, την ψυχούλα της. Δεν της άξιζε αυτό το τέλος. Πέρασα πάρα πολύ δύσκολα όλο αυτό το διάστημα. Αισθανόμουν ένοχος και ένιωθα πάρα πολύ άσχημα συναισθηματικά».
Η οργή του ξεχείλισε όταν μίλησε για τους δικούς της ανθρώπους.
«Η οικογένειά της τι να θάψει; Πώς θα αισθάνονται αυτοί οι άνθρωποι; Τι θα θάψει; Το τίποτα; Καλά δεν ντρέπεται; Η αφορμή ήταν ότι φώναζε στο τηλέφωνο. Είναι απίστευτο. Με μένα μιλούσε μάλλον. Φρίκη. Δεν ξέρω πώς να αισθανθώ. Δεν ξέρω τι θα τον κάνουν αλλά ό,τι και να του κάνουν, του αξίζει. Βρήκαν και άλλη κοπέλα νεκρή. Αυτό είναι θρασυδειλία και δεν ξέρουμε και τι άλλο έχει κάνει. Είναι απίστευτο. Την πέταξε στα σκουπίδια και δεν βρέθηκε ποτέ».
Ο ίδιος δήλωσε πως δεν είχε ακούσει ποτέ το όνομα του δράστη.
«Δεν είχα ακούσει ποτέ γι΄ αυτόν. Δεν τον ξέρω καθόλου. Πρώτη φορά ακούω το όνομά του. Δεν με άφηνε να ξέρω τις παρέες της. Δεν ερχόταν ποτέ κανένας να την πάρει από εδώ. Αυτούς πρέπει να τους έβρισκε στο κέντρο».
Η δημοσιογράφος τον ρώτησε αν είχε υποψιαστεί ότι ο δράστης ήταν ένας από την παρέα, καθώς από τις πληροφορίες που είχε δώσει τότε στην εκπομπή, το «Τούνελ» είχε καταφέρει να τον εντοπίσει.
«Στην Αστυνομία είχα αναφέρει τότε με ονόματα όσους ήξερα αλλά καθυστέρησαν πολύ να ξεκινήσουν τις έρευνες. Εγώ είχα τα πράγματα της Μαρίας και περίμενα πότε θα έρθουν να τα πάρουν και φυσικά να καταθέσω αφού ήμουν ο τελευταίος που έμενε μαζί της. Έπρεπε να αναλάβει το Ανθρωποκτονιών μετά από εφτά μήνες για να γίνει έρευνα».
«Έφτασα στο σημείο να αναρωτιέμαι μήπως…»
Για το σπίτι που έγινε το διπλό φονικό, ο φίλος της Μαρίας δήλωσε άγνοια.
«Όταν μου είχατε πει από τις κλήσεις της Μαρίας ότι είχατε βρει κάποιον που συνομιλούσε από την περιοχή Μενεμένη, η κυρία Νικολούλη νομίζω μου το είχε πει, τον οποίο τον είχατε καλέσει, δεν γνώριζα τίποτα».
Η ψυχική του κατάρρευση αποτυπώθηκε στα τελευταία του λόγια.
«Έφτασα στο σημείο να αναρωτιέμαι μήπως της έκανα εγώ κακό. Μήπως έγινε κάτι που δεν το θυμάμαι. Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο δύσκολα πέρασα όλο αυτό το διάστημα».
