Εκείνος που λάτρεψε το κόκκινο όσο κανείς, που έδωσε το όνομά του σε μία από τις πιο φλογερές αποχρώσεις του, το Rosso Valentino, θέλησε ένα λευκό τελευταίο «αντίο». Η μόδα αποχαιρετά τον τελευταίο της «αυτοκράτορα», τον τελευταίο των μεγάλων της υψηλής ραπτικής που ήθελε τις γυναίκες μοναδικές, που απεχθανόταν την γρήγορη μόδα γιατί τις έκανε κοινότυπες.
Με τον θάνατο του Valentino, μετά τον θάνατο του Αρμάνι, μετά την πώληση του Οίκου Versace, δύει η εποχή των Ευρωπαίων couturiers που διαμόρφωσαν τη μόδα από τη δεκαετία του ’60 μέχρι και αυτή του 2000.
Ο Βερσάτσε ήταν ο θεατρικός, ο Αρμάνι ο υπέρκομψα λιτός, ο Βαλεντίνο ήθελε τις γυναίκες να παίζουν ακομπλεξάριστα το παιχνίδι της σαγήνης, τυλιγμένες σε ένα κόκκινο «σύννεφο».
Ο Valentino δεν πρόδωσε ποτέ το ακριβό, υπερβολικό του σύμπαν. Παρέμεινε προσηλωμένος στην ομορφιά, χωρίς να νοιάζεται για το πνεύμα της εποχής, τις τάσεις και τα trend των social media.
Το ύστατο χαίρε
Στην καρδιά της αιώνιας πόλης, την Piaza di Spania εκεί που πέρσι παρουσιάστηκε η τελευταία του κολεξιόν, αναδρομή στα 60 χρόνια της καριέρας του, βρίσκεται η Βασιλική της Santa Maria degli Angeli, της Παναγίας των Αγγέλων.
Εκεί έφτασε η Ντονατέλα Βερσάτσε, η Αν Γουίντουρ, η Αν Χάθαγουεϊ, ο Τομ Φορντ.
«Στο δημόσιο προσκύνημα για τον Βαλεντίνο, εκεί και τα λατρεμένα του σκυλάκια, ο Μουν και ο Μουντ, στο πλευρό του Μπρους, του τελευταίου συντρόφου στη ζωή του σπουδαίου στυλίστα», μεταδίδει το RAI 1.
