Η Βάσια Παναγοπούλου ήταν καλεσμένη σήμερα στο Buongiorno.
Η δημοφιλής ηθοποιός μίλησε για την στάση ζωή της και πώς έχει αλλάξει ανά τα χρόνια η κοσμοθεωρία της.
«Πρέπει να είμαστε προσηλωμένοι στους στόχους μας γενικότερα. Όταν λέμε ότι κάτι θέλουμε να το κάνουμε και πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας. Εγώ νομίζω ότι, πριν προλάβουμε να πούμε ότι αγαπάμε κάποιον άλλον, πρέπει πρώτα να έχουμε αγαπήσει εμάς. Πέρασα πολλά χρόνια που θεωρώ ότι δεν με αγαπούσα αρκετά. Που έβαζα πάνω απ’ όλα την αγάπη, το πώς θα δείξω την αγάπη μου σε άλλους, είτε αυτοί ήτανε σύντροφοι, είτε ήταν παιδιά, είτε ήταν συνεργάτες, αφήνοντας πίσω εμένα. Και τελικά κατάλαβα ότι αν δεν κοιτάξω τον εαυτό μου να του πω “σ’ αγαπάω μωρέ, σου αξίζουν τα καλύτερα”, ότι δεν κάνουμε δουλειά. Και τώρα που μεγαλώσαμε, ήρθε η ώρα να κάνουμε τους λογαριασμούς μας, κυρίως με εμάς. Θα σταματούσα σχέσεις νωρίτερα. Δεν ξέρω αν θα επέλεγα άλλους ανθρώπους, γιατί θεωρώ ότι με όλα τα καλά και τα κακά μου, αυτή που είμαι, είμαι γιατί έχω κάνει αυτές τις επιλογές. Το πιο σημαντικό όμως απ’ όλα που έχω καταφέρει είναι τα παιδιά και αυτό δεν τ’ αλλάζω με τίποτα. Καμιά θυσία, τίποτα που έμεινε πίσω δεν είναι αρκετό, για τη χαρά που έχω, που δέχομαι και που εισπράττω. Θεωρώ ότι η μεγαλύτερη ανταμοιβή που παίρνει μια γυναίκα, όταν ο Θεός την έχει ευλογήσει να έχει αποκτήσει παιδιά, είναι τα παιδιά της», είπε αρχικά η Βάσια Παναγοπούλου.
«Η αγάπη, μου το ‘πε ο πνευματικός μου αυτό κάποτε, είναι ένα δώρο. Ως έτσι πρέπει να την εισπράττουμε. Μου ‘πε, «βρε παιδί μου μην είσαι εγωίστρια και απαιτείς από τους άλλους να σ’ αγαπούν». Μου άλλαξε την οπτική αυτός ο σοφός άνθρωπος, λέγοντάς μου ότι η αγάπη είναι ένα δώρο, έτσι πρέπει να την εισπράττεις. Δεν είναι πάρε-δώσε εμπορικό “σου έδωσα τόσο, άρα γύρισέ το μου πίσω”. Την αγάπη την έχεις κι αν ο άλλος σου τ’ ανταποδώσει είναι πολύ ωραίο και είναι ένα δώρο. Αυτό από ένα σημείο και μετά που μπόρεσα να το καταλάβω, γιατί μου πήρε πάρα πολύ καιρό – είμαστε εγωιστές τελικά όταν αγαπάμε – μου άλλαξε τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα και τις σχέσεις. Νομίζω ότι έτσι κι αλλιώς δεν μπορείς να κάνεις με κάποιον με το ζόρι να φερθεί έτσι όπως εσύ θες. Ένα απ’ τα πράγματα που αναγνωρίζω ότι έβαλα πολύ νερό στο κρασί μου, είναι ότι έδινα και δεύτερη και τρίτη και τέταρτη και εκατοστή ευκαιρία και έλεγα δεν πειράζει. Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Η έννοια της οικογένειας, που δεν την έζησα όπως θα ‘θελα να την έχω ζήσει, μου άφησε ένα κενό. Εγώ ένιωθα πάντα ότι έχω μια «τρύπα» στην ψυχή και ότι έχω ανάγκη από αυτή την αγάπη της αγκαλιάς, του ότι είμαι εδώ άνευ όρων, που το δίνουν οι γονείς σου τελικά αυτό. Δεν θα το βρεις σε μια σχέση ερωτική. Αν δεν το ‘χεις εισπράξει καταρχήν. Οπότε ναι, ήταν ένα κενό που με βασάνισε πολύ», συνέχισε.
Για την οικογένειά της: «Και έλειπε και η κατανόηση και απ’ την πλευρά της μαμάς μου. Δηλαδή, έχασα τον μπαμπά μου 10 χρόνων, ζούσα στη Μυτιλήνη, εκεί μεγάλωσα, εκεί γεννήθηκα. Και ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για μένα και για την παιδική μου ψυχή. Και εντελώς αψυχολόγητα η μαμά μου αποφάσισε ότι θα φύγουμε απ’ τη Μυτιλήνη και θα έρθουμε στην Αθήνα. Το οποίο εμένα με ταρακούνησε για δεύτερη φορά. Δηλαδή ένα ήταν που έχασα τον μπαμπά, ένα είναι ότι έχασα τον κόσμο όλο γύρω. Δηλαδή άλλαξα σχολείο, άλλαξα φίλους, άλλαξα παραστάσεις, ήρθα σε μια πόλη που δεν… δεν την ήξερα, ένιωθα πολύ μόνη και νομίζω ότι αυτό το αίσθημα του ορφανού, το ‘χω κουβαλήσει σε όλη μου τη ζωή»
Για τα παιδιά της η Βάσια Παναγοπούλου τόνισε: «Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι έχω προσπαθήσει να είμαι πολύ πάνω απ’ τα παιδιά. Να τους δώσω όλη την αγάπη και την προσοχή και να βάλω στο μυαλό μου πώς αυτά εισπράττουν τα στάδια της ζωής και τις επιλογές που κάνουμε. Σαφώς όταν υπάρχει διαζύγιο προφανώς και τα παιδιά θα υπομείνουν ένα κομμάτι και αυτά. Να προσπαθήσω να τα κάνω όσο γίνεται τα πράγματα πιο απαλά και κυρίως να τους δώσω το στίγμα ότι είμαι πάντα εκεί. Ότι και να γίνει. Ότι και να συμβεί, δεν υπάρχει στεγανό, δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορούμε να κουβεντιάσουμε. Αυτός που έχει εισπράξει πολλή αγάπη, δεν μπορεί παρά να γίνει ένας καλός άνθρωπος. Αυτός που έχει νιώσει ανασφάλεια, που έχει νιώσει ότι δεν τον αγαπάνε αρκετά, μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος που να ‘χει προβλήματα στη ζωή του. Τα παιδιά μου με έχουν δει να πιάνω το κεφάλι μου ζορισμένη. Προφανώς και με έχουν δει. Προφανώς και το έχουν δει και έχουν ψυχανεμιστεί».
«Ο μεγάλος μου είναι 21, ο μικρός είναι 18. Αλλά εντάξει. Μαζί μένουμε. Τι κλάμα έριξα όταν ο μικρός πήγε στο στρατό, τώρα το Σεπτέμβρη, γιατί έκανε την επανάσταση του, δεν θέλω να δώσω πανελλήνιες, δεν θέλω να «αυτό». Πάω σε ένα μαγαζί στην Αθήνα, να πάρω κάτι πράγματα, να του δώσω να τα ‘χει μαζί και τα διαλέγω και κλαίω. Και να μου λέει η κυρία “Μα γιατί, τι κλαίτε έτσι; Δεν πάει το παιδί, δεν φεύγει στην ξενιτιά!”. Δεν υπάρχει το κλάμα που έριξα ακόμη και στην ορκωμοσία. Μάλιστα εγώ ήμουνα και υπέρμαχη του να πάνε να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Ήμουν αυτής της νοοτροπίας. Τους έλεγα παιδιά, «μπορείτε να το προσπαθήσετε να πάτε κάπου στο εξωτερικό να σπουδάσετε». Ο μεγάλος δεν ήθελε να το σκεφτεί, ο μικρός το ψιλοκουβέντιασε, αποφάσισε όμως ότι θέλει να τελειώνει με το στρατό. Να τελειώσει γιατί αυτό είναι το χρέος κάθε αγοριού, να υπηρετήσει την πατρίδα… Κι ας κλαίει η μάνα από πίσω. Αν έχουν αποφασίσει ότι ο δρόμος είναι προς το εξωτερικό να πάνε. Δεν μπορώ να προσπαθήσω να τους αλλάξω γνώμη σε οτιδήποτε είναι καλό για το μέλλον τους», συμπλήρωσε.
Θα ήθελε να γίνουν ηθοποιοί τα παιδιά της;
Όπως παραδέχθηκε: «Κανείς δεν θέλει. Θα το αντιμετώπιζα ψύχραιμα, αλλά επειδή έχουν έρθει και στο γύρισμα και τα λοιπά και έχουν δει. Κανείς δεν θέλει. Αυτό έχει απομυθοποιηθεί από πάρα πολύ νωρίς, κανείς δεν έχει αυτή την όρεξη. Σε κανένα παιδί δεν θα έλεγα εγώ σήμερα “παιδί μου πήγαινε στην Ελλάδα να γίνεις ηθοποιός”. Να ζεις ανασφάλεια, να ζεις με την ανασφάλεια, να μην ξέρεις πότε έχεις δουλειά και πότε δεν έχεις, αν τα πράγματα πάνε καλά, μήπως είναι της μόδας γιατί τώρα το περάσαμε αυτό τα reality και δεν γίνονται σειρές. Γιατί υπήρξε μια εποχή που δεν γίνονταν τόσες πολλές σειρές στην τηλεόραση, ζήσαμε την εποχή που ήταν μόνο τα reality. Ξαναγυρίσαμε τώρα τα τελευταία χρόνια που πάλι γίνονται πολλές σειρές στην τηλεόραση. Και η συνθήκη επίσης στο θέατρο. Δυο φορές το χρόνο ψάχνεις δουλειά, κακά τα ψέματα. Και πρέπει να είσαι τυχερός, να πέσεις σε καλό παραγωγό, να είναι εντάξει, να σέβεται το λόγο της τιμής του και της υπόστασής του της επαγγελματικής.Τα προηγούμενα χρόνια, η Επίδαυρος ήταν κλειστή για τους ηθοποιούς της τηλεόρασης. Τα τελευταία χρόνια η Επίδαυρος έχει ανοίξει διάπλατα τις πόρτες σε ηθοποιούς που προέρχονται από την τηλεόραση. Άρα, και έτσι πρέπει να κρίνονται οι καλοί επαγγελματίες και οι καλοί ηθοποιοί. Εκεί που είναι, πόσο αξίζουν πραγματικά στη δουλειά τους».
Το spoiler για τη Γη της Ελιάς
Στην συνέχεια η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε για τον ρόλο της ως “Ασπασία” στη Γη της Ελιάς, την πολυαγαπημένη σειρά του MEGA, και αποκάλυψε τι θα γίνει στα επόμενα επεισόδια.
«Συγκλονιστικές εξελίξεις. Είναι η σκηνή που είδαμε στο αποκλειστικό απόσπασμα, μείναμε στο τελευταίο επεισόδιο πριν κλείσουμε για τα Χριστούγεννα, που η Ασπασία τηλεφωνεί, αφού έχει σκοτώσει τον συνεργάτη του Δημοσθένη και λέει στην αστυνομία ότι «είμαι η Ασπασία Καπερνάρου, σκότωσα τον πρώην συνεργάτη του συζύγου μου, ελάτε στο σπίτι». Και παραδίδεται. Στην αστυνομία τη συλλαμβάνουν και πριν πάει στην ανάκριση, τους παρακαλεί να περάσει από τον τάφο του παιδιού της. Γιατί γι’ αυτόν θεωρεί ότι έχει αποδώσει δικαιοσύνη. Προφανώς, έχει να περάσει ένα μεγάλο ζόρι η Ασπασία, γιατί είναι ένας άλλος κόσμος αυτός που την περιμένει στη φυλακή, προφανέστατα. Και έρχονται δύσκολες μέρες και εκεί, αλλά και κυρίως στο δικαστήριο που θα ακολουθήσει και που θα μας απασχολήσει πολύ. Γιατί σε αυτή τη δίκη δεν είναι μόνον η τιμωρία της Ασπασίας, το πώς θα τιμωρηθεί και αν θα τιμωρηθεί. Είναι και ένας σωρός πράγματα, άνθρωποι που όλον αυτό τον καιρό μπαινόβγαιναν στη ζωή της και στη ζωή του κοινού, και ο καθένας έχει παίξει τον ρόλο του, που θα βγουν και ιστορίες που δεν τις περιμένουμε ότι θα αποκαλυφθούν. Και η Ασπασία θα μάθει πράγματα. Θα μάθει πράγματα που δεν τα περιμένει. Και θα ακολουθήσει σοκ για αυτήν. Νομίζω ότι όταν πρωτοσυνάντησε τον εκβιαστή που τον πλήρωσε για να της πει την αλήθεια, έπαθε σοκ»,
»Απλά άφησε και ένα περιθώριο, ότι ένας άνθρωπος που τυχαία τον βρήκα και που τον αναγκάστηκα να του δώσω χρήματα για να μου πει κάποιες αλήθειες, κι αν έλεγε ψέματα; Και προσπαθούσε να δει αν αυτά που έμαθε είναι αλήθεια. Παρόλο που τα σημάδια υπήρχαν και άρχισαν να κουμπώνουν διάφορα πράγματα στο μυαλό της. Όταν όμως έβαλε τον κοριό και άρχισε να τον παρακολουθεί και να ακούει πράγματα… Και όταν τον άκουσε να λέει ότι «εγώ γι’ αυτή τη δουλειά θυσίασα το παιδί μου», προφανώς έπαθε σοκ. Υποτίθεται ότι αυτό το παιδί έχει αυτοκτονήσει. Υποτίθεται ότι αυτό το παιδί δεν μπόρεσαν να το θάψουν κανονικά. Και αυτή ζούσε όλα αυτά τα χρόνια, κατηγορώντας τον εαυτό της. Παρόλα αυτά, μέχρι να έρθει η ώρα που θα τ’ ακούσει απ’ το στόμα του, δεν είναι σίγουρη για το τι θα κάνει. Υπάρχει μια σκηνή, λίγο πριν τη δολοφονία του Δημοσθένη, που του λέει «θα τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα, αν δεν ακούσω την αλήθεια». Αυτή τα δικά της μυαλά θα τινάξει στον αέρα. Όταν όμως τον ακούει, το σοκ να της το παραδέχεται. Προφανώς, θεωρεί ότι είναι ένας άνθρωπος που είναι βουτηγμένος μέσα στην παράνοια, δεν φτάνει που έχει θυσιάσει το παιδί του, γιατί; Για να κάνει εμπόριο ναρκωτικών. Ο κυνισμός του, «δεν θυσίασα μόνο το παιδί μου, αλλά στο βωμό του κέρδους είμαι έτοιμος να διαπραγματευτώ και τον θάνατο ενός σωρού παιδιών που μπλέκουν με τα ναρκωτικά, που πεθαίνουν από ναρκωτικά». Δείχνει έναν άνθρωπο σκοτεινό και βρόμικο», σχολίασε αναφορικά με τις εξελίξεις στη «Γη της Ελιάς».
«Είμαι η δικηγόρος της ηρωίδας μου»
«Είμαι η δικηγόρος της ηρωίδας μου. Δεν συμφωνώ με την πράξη της. Εγώ θα είχα πάρει στο τηλέφωνο και θα τον είχα δώσει ψυχρά στην αστυνομία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εγώ δεν θα την υπερασπιστώ, θα την υπερασπιστώ μέχρι τέλους, προφανώς. Ταυτίζομαι μαζί της την ώρα που είμαι και παίζω την Ασπασία, 100%, και το κάνω και μέσα μου. Η Ασπασία προφανώς έχει να αντιμετωπίσει τον νόμο, από την ώρα που έχει ομολογήσει ότι έχει παραβεί τον νόμο. Θα τον αντιμετωπίσει τον νόμο. Και είναι έτοιμη και δεν την νοιάζει κιόλας. Δεν την αφορά. Θα γνωρίσει ανθρώπους καινούργιους, θα έχει εξελίξεις στη ζωή της. Να πούμε για τα κοντινά, ότι η φυλακή είναι ένας άλλος κόσμος. Καινούριος. Άλλες περιπέτειες. Και συν ότι η «Γη της Ελιάς» μέχρι το τέλος, δηλαδή μέχρι να ‘ρθει το τέλος της πέμπτης σεζόν, πραγματικά θα ταρακουνάει το κοινό της. Αυτό το κοινό που πέντε χρόνια μας ακολούθησε πιστά, συγκινητικά πιστά. Και που παραμένει φανατικό. Μας στέλνουνε μηνύματα τώρα τις γιορτές ότι «μείναμε χωρίς την παρέα τους». Γιατί τώρα θα ‘μαι μέσα, θα ‘μαι μέσα και «έχω να αντιμετωπίσω» και προβλήματα υγείας. Η Ασπασία, η καημένη, θα πάθει έμφραγμα. Είναι ένας άνθρωπος που προφανώς υποφέρει για ό,τι της έχει συμβεί. Και για ό,τι έχει κάνει. Βέβαια θα πάθει έμφραγμα και θα δούμε αν θα τα καταφέρει», συνέχισε κλείνοντας.
