Μεγάλα τραγούδια, ιστορικές ερμηνείες, αξέχαστες συνεργασίες με άξονα έναν άνθρωπο που στιγμάτισε όσο λίγοι την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.

Το «Σπίτι με το MEGA» οργάνωσε απόψε το βράδυ μια μεγάλη γιορτή για τα τριάντα χρόνια από τον θάνατο του θρυλικού Στράτου Διονυσίου.

Στο ειδικό αυτό αφιέρωμα πρωταγωνιστές δεν θα μπορούσαν να μπορούσα να είναι άλλοι από τα τρία παιδιά του. Τραγουδιστές και οι τρεις, με καριέρα χρόνων, ανέβηκαν στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, και με πολύ διάθεση μίλησαν για τον πατέρα τους μέσα από τα τραγούδια του.

Αναμνήσεις μιας πολύ όμορφης ζωής και στιγμές μια καριέρας που λίγοι έχουν καταφέρει στην Ελλάδα ξαναζωντάνεψαν από τον Άγγελο, τον Στέλιο και τον Διαμαντή σε ένα πλούσιο αφιέρωμα στη σκηνή του MEGA.

Καλεσμένοι των αδερφών Διονυσίου η Νατάσσα Θεοδωρίδου, ο STAN, η Πίτσα Παπαδοπούλου, ο Δημήτρης Κοντολάζος, ο Ζαφείρης Μελάς, ο Μανώλης Καραντωνίου, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης και ο Θανάσης Βασιλόπουλος.

Εντυπωσιακή έναρξη με της «Γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος»

«Καλησπέρα στην μεγάλη παρέα. Η αποψινή βραδιά δεν είναι ένα απλό αφιέρωμα στον αγαπημένο Στράτο Διονυσίου. Είναι μια μεγάλη γιορτή για εμάς που ήταν ο πατέρας μας, ο άνθρωπος μας, αλλά και για όλους εσάς που τον αγαπήσατε και συνεχίζετε να τον αγαπάτε». Με αυτά τα λόγια του Άγγελου Διονυσίου ξεκίνησε μια ακόμα υπέροχη βραδιά στο MEGA.

«Τριάντα χρόνια πέρασαν και στις καρδιές όλων παραμένει ζωντανός για την καρδιά του και τη δυνατή φωνή του» ανέφερε από την πλευρά του ο Στέλιος Διονυσίου.

Στην συνέχεια τα τρία αδέρφια ερμήνευσαν τον «Παλιατζή» από το μακρινό 1969 σε μουσική Αντώνη Ρεπάνη και στίχους Δημήτρη Γκούτη και το «Άνθρωπος είσαι και λυγάς» του 1988.

Το μαράζι του εξομολογήθηκε ο Άγγελος Διονυσίου

«Μια πολύ ωραία ανάμνηση που έχω από τον πατέρα μου, θυμάμαι ερχόμουν από το σχολείο και ανέβαινα στο δωμάτιο του την ώρα που ξυπνούσε για να με ρωτήσει πώς πήγε το σχολείο και μια άλλη όταν ανέβηκα πρώτη φορά στην πίστα μαζί του και του έκανα μια έκπληξη σε ένα μαγαζί στη Θεσσαλονίκη. Βγήκα στην πίστα και τραγούδησα μαζί του. Αυτό θα το θυμάμαι σε όλη μου την ζωή» ανέφερε συγκινημένος ο Άγγελος Διονυσίου.

«Όταν είχαμε χρόνο μαζί, πηγαίναμε στο γήπεδο. Έπρεπε 12 η ώρα μέχρι τα 16 μου χρόνια να γυρίσω στο σπίτι πριν πάει στη δουλειά. Και αν δεν γυρνούσα με έψαχνε στις πλατείες, στον Άγιο Θωμά να με γυρίσει σπίτι. Τις Κυριακές έπρεπε να είμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι και να τρώμε μαζί» θυμάται ο γιός του και συνεχίζει:

«Στο σπίτι ήταν πολύ στοργικός πατέρας. Ποτέ δεν με έχει βρίσει ή χτυπήσει. Χτύπαγε με τα λόγια του. Την μέρα που έμαθε ότι θα βγω στο τραγούδι μου είπε ότι σαν χαρακτήρας δεν νομίζω ότι θα αντέξεις. Αν θέλεις να το κάνεις θέλει πολύ γερό στομάχι. Να μην σε ενδιαφέρει τι κάνει ο άλλος, να κοιτάς τα δικά σου χνάρια και τις δικές σου επιλογές».

Ο Άγγελος Διονυσίου εξομολογείται το παράπονο του. «Το δικό μου το μαράζι είναι ότι ήθελα να βρεθώ στην πίστα μαζί του. Αυτός είναι ο καημός. Θα το κάναμε το χειμώνα του ’90 σε ένα μαγαζί στην Αθήνα αλλά δεν προλάβαμε. Αν μπορούσα να του πω κάτι, να κατέβει να ανέβουμε στην πίστα και να ξαναφύγει».

«Η απώλεια του ήταν μεγάλο πλήγμα για εμένα. Δεν θέλω να το σκέφτομαι καν. Το μυαλό μου είναι ότι έχει πάει ένα ταξίδι και θα γυρίσει. Δεν θέλω να το σκέφτομαι, ότι έχει πεθάνει».

Διαμαντής Διονυσίου: Αισθάνομαι το όνομά του βαρύ

Ο Διαμαντής Διονυσίου ερμήνευσε το εξαιρετικό «Υποκρίνεσαι» σε στίχους Μάκη Αλατζά και μουσική Τάκη Σούκα και το «Γυναίκες-γυναίκες» σε μουσική Γιάννη Παλαιολόγου και στίχους Σόφης Παππά.

Ο μικρός γιος του λαϊκού τραγουδιστή είπε με τον δικό του μοναδικό τρόπο το «Χθες το βράδυ στην ταβέρνα» του Αντώνη Ρεπάνη.

«To όνομά μου αισθάνομαι ότι είναι βαρύ. Στράτος Διονυσίου ήταν ένας. Επειδή κάνουμε αυτή τη δουλειά και μας συγκρίνουν, πρέπει να είμαστε καλοί και να ανταπεξέλθουμε σε αυτό το όνομα» ανέφερε ο Διμαντής και συνέχισε:

«Το τραγούδι που πατέρα μου που μου αρέσει να τραγουδάω εγώ είναι το «φυλοκάρδια σου φτερά» γιατί όταν πήγαινα στο μαγαζί εγώ, ήταν το τελευταίο του τραγούδι που θυμάμαι. Ήμουν 14 χρονών όταν τον έχασα. Με τον Στέλιο ήταν τυχερός γιατί πρόλαβε να τραγουδήσει με τον πατέρα μας, ο Άγγελος τραγούδησε αλλά όχι σε πίστα, σε δισκογραφική δουλειά και σε εκπομπές, δυστυχώς εγώ δεν πρόλαβα»